Պիստակով սեմի-ֆրեդոAI լուսանկար

Պիստակով սեմի-ֆրեդո

Կրեմային, սառեցված իտալական աղանդեր՝ պիստակի և կակաո թխվածքաբլիթի շերտերով։

Չափաբաժիններ: 6 Պատրաստում 30 րոպե Եփում 270 րոպե Աղանդեր
ԲուսակերականՊարունակում է: գլյուտեն, կաթնամթերք, ընկուզեղեն
Պիտակները որոշվում են ավտոմատ կերպով՝ ըստ բաղադրիչների, և կարող են սխալ լինել։ Եթե դա ձեզ համար կարևոր է, ստուգեք փաթեթավորումը։

Բաղադրիչներ

Պիստակով սեմի-ֆրեդո — բաղադրիչներ: Շաքարավազ, Սերուցք հարելու համար, Խտացրած կաթ, Պիստակի կրեմ, Կակաոյով թխվածքաբլիթ
  • 30 գ Շաքարավազ
  • 500 մլ Սերուցք հարելու համար
  • 175 գ Խտացրած կաթ
  • 300 գ Պիստակի կրեմ
  • 150 գ Կակաոյով թխվածքաբլիթ
  • 2-3 ճ.գ. Պիստակի կրեմ
  • 1 հատ Պիստակ մանրացված, զարդարանքի համար

Քայլեր

  1. Մեծ ամանի մեջ միացնել 500 մլ սերուցքը, շաքարավազը և խտացրած կաթը, հարել միքսերով, մինչև ստացվի խիտ, փափուկ ու օդային զանգված։

  2. Ավելացնել պիստակի կրեմը և լավ խառնել, մինչև զանգվածը ստանա միատեսակ գույն։

  3. Խառնուրդը լցնել ձևի մեջ, հարթել սպաթուլայով և ձևը մի քանի անգամ թակել մակերեսին, որպեսզի դուրս գան օդային խոռոչները։

  4. Կակաոյով թխվածքաբլիթը մանրացնել, ավելացնել 2-3 ճ/գ պիստակի կրեմ և խառնել, մինչև միատեսակ դառնա։

  5. Խառնուրդը բաշխել կրեմային զանգվածի վրա և գդալի հետնամասով ամուր սեղմել։

  6. Դնել սառցարանում 4-5 ժամ։

    270 րոպե
  7. Մատուցելուց առաջ ըստ ցանկության զարդարել պիստակի կրեմով և մանրացված պիստակով։

Սեմի-�ֆրեդոն, ըստ էության, սովորական պաղպաղակ չէ. մեխանիզմով ավելի մոտ է կրեմին, որը սառչում է առանց պաղպաղակի մեքենայի, հարված օդով։ Հենք հանդիսացող սերուցքի մեջ օդային փուչիկները մնում են ամուր, որովհետև խտացրած կաթը և պիստակի կրեմը ծանրացնում են զանգվածը, և սառնարանում ամրանալով այն պահում է ձևը, բայց մնում փափուկ, ոչ քարացած։

Հաջողությունը կախված է մեկ բանից՝ որքան լավ ես հարել սերուցքը առաջին քայլում։ Եթե զանգվածը խիտ ու օդային չէ, ամեն ինչ հետո նստում, հարթվում ու սեմի-�֖ֆրեդոն դառնում ոչ թե թավշյա, այլ պարզապես սառած կաթնամածուկ։

Ոմանք ասում են՝ նման աղանդերը պետք է անպայման պաղպաղակի մեքենայով պատրաստել։ Ոչ, որովհետև հենց սերուցքի մեջ հարված օդը փոխարինում է մեքենայի աշխատանքին, ուստի ձեռքով, միքսերով էլ կստացվի նույն կառուցվածքը։

Համբերությունը այստեղ բաղադրիչ է, ոչ պայման. 4-5 ժամ սառնարանում պետք է անպայման, որ օդային խցուկները կայունանան, հակառակ դեպքում, դանակով կտրելիս, զանգվածը պարզապես կքշվի։

Սերուցքը պետք է լինի հարելու համար, այսինքն՝ ճարպայնությամբ բավարար, որ օդը բռնի և չփլվի. սովորական խմելու սերուցքով այս կառուցվածքը չի ստացվի։ Խտացրած կաթը այստեղ ոչ միայն քաղցրացնող է, այլ նաև կապող տարր, որ հարած սերուցքին տալիս է խտություն՝ առանց ցանկացած ավելորդ հաստացուցիչի։

Պիստակի կրեմը հանդիսանում է թե՛ համի, թե՛ գույնի հենք։ Եթե հենց պիստակի կրեմ չկա, կարելի է վերցնել ցանկացած ընկուզային կրեմ, որը խիտ է, ոչ հեղուկ, և բավական յուղոտ, որ չկոտրի զանգվածի կառուցվածքը։

Կակաոյով թխվածքաբլիթը խաղում է շերտի դեր, որը ջարդում է կրեմի միատարրությունը և տալիս հակադրություն՝ փափուկի և փշրուն-չոռի միջև։ Մանրացնելիս կարևոր է, որ կտորները լինեն մանր, բայց ոչ փոշի, այլապես շերտը կկորցնի իր ապուշ-փշրուն զգացողությունը և կձուլվի կրեմի հետ։

Ավանդույթի տեսանկյունից նման աղանդերները առաջացել են որպես խնայողություն՝ առանց հատուկ սարքավորման ստացվող պաղպաղականման ուտեստ, որը կարելի էր պատրաստել ցանկացած տնային սառնարանով, առանց հարելու ապարատների։

Հայաստանի խոհանոցում այս աղանդերը լավ տեղավորվում է որպես վերջնական, հանգիստ ուտեստ՝ հետո, երբ սեղանից արդեն հանված են լավաշը և կանաչին, ու մարդիկ պատրաստ են մի փոքր քաղցրավուն հանգստության։ Հատուկ պատրաստման փորձ այս ուտեստով չունեմ, ուստի նկարագրում եմ միայն այն, ինչ բաղադրատոմսից ինքնին բխում է։

·

Բողոքել այս բաղադրատոմսից hello@fridge.menu