AI լուսանկարՏիրամիսուի ռուլետ. դասական դեսերտի արագ տարբերակ
Տիրամիսուի համով ռուլետ՝ սավոյարդի թխվածքով, մասկարպոնե կրեմով և սուրճով, դասական դեսերտի արագ այլընտրանք։
Պիտակները որոշվում են ավտոմատ կերպով՝ ըստ բաղադրիչների, և կարող են սխալ լինել։ Եթե դա ձեզ համար կարևոր է, ստուգեք փաթեթավորումը։
Բաղադրիչներ
- 200 գ Սավոյարդի թխվածքաբլիթ
- Սուրճ ըստ ճաշակի, թխվածքաբլիթը թրջելու համար
- 250 գ Մասկարպոնե պանիր
- 200 մլ Սերուցք
- 100 գ Շաքարափոշի
- 10-15 մլ Սուրճ
- 50 գ Նուտելլա ըստ ցանկության, փափկացված
- Կակաոյի փոշի ցանելու համար
Քայլեր
Եփել սուրճը և թողնել հովանալու։
Ամանում մասկարպոնեն լավ հարել և ավելացնել 10-15 մլ սուրճ։
Առանձին սերուցքը խփել շաքարափոշիով մինչև խիտ դառնալը և զգուշորեն միացնել մասկարպոնեի հետ։
Աշխատանքային մակերեսին փռել սննդային թաղանթ և դրա վրա շարել սուրճի մեջ արագ թաթախված սավոյարդի թխվածքաբլիթները՝ երկու շարքով։
Սպաթուլայով կրեմը հարթ շերտով բաշխել թխվածքաբլիթների ողջ մակերեսին։
Ցանկության դեպքում փափկացված նուտելլան շերտերով ավելացնել կենտրոնում և եզրերին։
Թաղանթի միջոցով զգուշորեն փաթաթել թխվածքաբլիթները ռուլետի մեջ։
Ռուլետը ամուր փաթաթել թաղանթով և դնել սառնարան 3-4 ժամ։
180 րոպեՄատուցելուց առաջ ցանել կակաոյի փոշի։
Տիրամիսուն իր հիմքում ջերմային ուտեստ չէ, այլ հարաբալանսի խնդիր. սուրճով թրջված թխվածքաբլիթը պետք է հագեցած լինի, բայց չքայքայվի, իսկ կրեմը՝ ծանր ու թավշյա, բայց ոչ հեղուկ։ Ռուլետի տարբերակում այս հարաբալանսը առանձնապես կարևոր է, որովհետև ամեն ինչ փաթաթվում է ու պահում է ձևը ոչ թե շարքերով, ինչպես դասական բաժակում, այլ պարույրով։ Հենց սառնարանային ժամանակը, ոչ թխելը, հասցնում է բաղադրատոմսը վերջնական համի։
Հաջողությունը երեք կետից է կախված. սերուցքն ու մասկարպոնեն պետք է ունենալ նույն խտությունը, երբ միացվում են, թխվածքաբլիթը՝ թաթախված, բայց ոչ թրջված, իսկ ռուլետը՝ փաթաթված ամուր, բայց առանց կրեմը դուրս մղելու։ Սխալվես մեկում՝ ռուլետը կամ քանդվում է կտրելիս, կամ ջրալի դուրս գալիս։
Ոմանք ասում են՝ տիրամիսուի համար անպայման հում ձու է պետք կրեմում։ Ոչ, որովհետև այս տարբերակը հենվում է սերուցքի խփման վրա՝ օդայնության ու խտության համար, ու ձվի բացակայությունը ոչ միայն անվտանգ է, այլեւ կրեմը դարձնում ավելի կայուն ռուլետի համար։
Սավոյարդի թխվածքաբլիթը այստեղ կարևոր է իր կառուցվածքով՝ չոր ու սպունգանման, որ կարողանա ներծծել սուրճը և դեռ պահել ձևը։ Եթե տանը հենց այս թխվածքաբլիթը չկա, վերցրու ցանկացած չոր, փխրուն թխվածքաբլիթ, որը արագ ներծծում է հեղուկը և չի դառնում մածուկ։ Թաթախելու ժամանակը չափելու կարիք չկա՝ հենցոր տեսնում ես, որ մակերեսը թուխ է դարձել ու թաց, վերջ, հանիր։ Եթե երկար պահես, թխվածքաբլիթը կքանդվի ռուլետը փաթաթելիս, և դա է հենց այն թերությունը, որից փրկում է արագ թաթախումը։
Սուրճը կրեմում ավելացվում է ոչ թե համի համար միայն, այլ որ կրեմը ստանա թեթև հեղուկություն և կապվի մասկարպոնեի հետ հարթ, առանց կտորների։ Եթե սուրճ չես ցանկանում կրեմում, կարող ես փոխարինել մի փոքր կաթով, բայց հենց այնքան, որ կրեմը մնա խիտ, այլ ոչ հեղուկ։
Սերուցքը պետք է խփել մինչև այն պահը, երբ հետքերը մնում են և չեն հարթվում հետ, այլ ոչ մինչև այն դառնա կարագի պես կարծր։ Սա է հենց այն սահմանը, որից հետո սերուցքը սկսում է շերտազատվել։ Մասկարպոնեի հետ խառնելիս շարժումները պետք է լինեն փափուկ ու ներքևից վերև, որ օդայնությունը չկորչի. հենց դրանով է կրեմը մնում թեթև, բայց միևնույն ժամանակ բավարար ամուր՝ ռուլետը չտարածվելու համար։
Նուտելլան այստեղ ոչ պարտադիր, այլ հարմարանք նրանց համար, ում դուր է գալիս հարուստ, շոկոլադային երանգ։ Եթե ավելացնում ես, կարևորը՝ այն պետք է լինի փափկացված, մատին քսվող, որ հարթ շերտով դրվի, այլ ոչ կտորներով, որոնք փաթաթելիս կդարանեն կրեմի մեջ ու կխանգարեն հարթ կտրվածքին։
Սառնարանային 3-4 ժամը բաղադրիչ է, ոչ ավելորդ սպասում. այս ժամանակում թխվածքաբլիթը հասցնում է հասունանալ, խոնավությունը հավասարաչափ բաշխվում է, իսկ կրեմը կայունանում՝ ռուլետը սեղմ պահելով, որ կտրելիս շերտերը մնան հստակ, ոչ թե լճացած։
Կակաոն վերջում ցանվում է անմիջապես մատուցումից առաջ, ոչ ավելի վաղ, որովհետև խոնավ մակերեսի վրա այն արագ տեղի է տալիս ու կորցնում է իր թուխ, չոր տեսքը։