Foto me AIKish me angjinare, patate dhe strakino
Kish me angjinare, patate dhe djathë strakino, mbi bazë brumi sfoliatë.
Etiketat përcaktohen automatikisht nga përbërësit dhe mund të jenë të gabuara. Kontrollo paketimin nëse kjo është e rëndësishme për ty.
Përbërësit
- 450 g Angjinare
- 1 copë Patate e madhe
- 2 copë Hudhër
- 1 tufë Majdanoz sipas shijes
- 2 lugë gjelle Vaj ulliri
- 80 g Strakino
- 2 lugë gjelle Parmixhano
- Kripë sipas shijes
- Piper i zi sipas shijes
- 2 copë Vezë
- 200 ml Krem qumështi
- 1 copë Brumë sfoliatë pa tharm një rrotull
- Thërrime buke sipas shijes
Hapat
Në një tigan ngrohni vajin e ullirit dhe skuqni angjinaret me patatet, hudhrën dhe majdanozin.
Shtoni ujë sa të mbulojë perimet dhe ziejini në zjarr të ulët.
10 minVendosni brumin sfoliatë në një tepsi për kish.
Shponi fundin me pirun dhe spërkatni me thërrime buke.
Shtroni angjinaret e ziera me patatet dhe strakinon e prerë në copa.
Në një tas tjetër rrahni vezët me kremin, parmixhanon, kripën, piperin e zi dhe majdanozin.
Hidhni përzierjen mbi perime dhe rregulloni anët e brumit.
Piqeni në furrë të ngrohur në 180 gradë deri sa të marrë ngjyrë të artë.
25 min
Kjo është në thelb një byrek i përmbysur: brumë sfoliatë si bazë, mbushje me perime të ziera paraprakisht, e lidhur me vezë dhe krem si një krem brumë. Receta nuk është e vështirë, por ka tre vendime që vendosin fatin e saj: sa të ziera janë perimet para se të hyjnë në furrë, sa i tendosur mbetet brumi poshtë mbushjes së lagësht, dhe sa e lidhur del masa e vezës me kremin kur piqet.
Angjinaret dhe patatet nuk piqen mirë nga e gjallë në furrë brenda kohës që i duhet brumit për t'u pjekur. Prandaj ziejini më parë në ujë, jo si hap dekorativ, por sepse furra bën vetëm ngjyrë, nuk bën zbutje. Testi është thjeshtë: shponi patatet me majën e thikës, nëse hyn pa rezistencë, mbylle zjarrin. Nëse e lë të fortë, do ta kesh të papjekur edhe pas 25 minutash furrë, sepse masa e vezës mbulon dhe izolon pjesët e brendshme nga nxehtësia direkte.
E meta më e zakonshme këtu është brumi i lagur poshtë, ai që del i njomë dhe nuk ngjitet mirë kur e pret. Shkaku nuk është brumi vetë, është lagështia që vjen nga perimet e ziera dhe nga strakino. Thërrimet e bukës poshtë nuk janë zbukurim, janë sfungjer që thith atë lagështi para se të mbërrijë te brumi. Mos e kurse këtë hap nëse e sheh brumin tënd të lagësht pas pjekjes, aty është arsyeja.
Angjinaret, nëse i gjen të freskëta, duhen pastruar nga gjethet e jashtme të forta dhe majat mbyllen shpejt në kontakt me ajrin, ndaj priti pak para se t'i vësh në tigan ose lëri në ujë me limon. Nëse nuk gjen të freskëta, angjinare të ngrira ose në vorbë punojnë mirë, thjesht zvogëlo kohën e zierjes sepse janë tashmë pjesërisht të buta.
Strakino është një djathë i freskët, i butë, që shkrihet dhe lëshon lëng kur piqet, prandaj e prerë në copa dhe jo e grirë fin, se nëse e shtyp shumë del krem dhe jo copa të dallueshme në prerje. Nëse nuk e gjen, zëvendësoje me diçka që ka dy veti: freskësi (jo djathë i pjekur a i tharë) dhe aftësi për t'u shkrirë pa u ndarë në vaj. Mocarela e freskët prerë hollë ose ricotta e kullueshme e bëjnë punën; kosi i trashë jo, sepse ai piqet thatë.
Parmixhano këtu nuk është për shije djathi, është për kripë dhe për lidhje, sepse ndihmon masën e vezës të mbështillë dhe të mos ndahet. Nëse nuk e ke, çdo djathë i fortë dhe i kripur, i grirë fin, bën të njëjtën punë; thjesht mos e lësh krejt jashtë, sepse pa të kremi mbetet i sheshtë në shije.
Krem qumështi dhe vezët bashkë janë lidhësi i vërtetë i gjellës, ato bëjnë që prerja të qëndrojë në formë dhe jo të shpërndahet si supë kur e pret. Mitin që e dëgjon shpesh, se duhet më shumë vezë për të "siguruar" piqerjen, s'ka pse ta besosh: shumë vezë e bën masën të gomuar, jo më të fortë. Dy vezë për këtë sasi perimesh janë mjaft, sepse krem qumështi mban pjesën tjetër të lidhjes.
Furra shtëpiake rrallë është e barabartë në nxehtësi, ndaj mos ia besoj plotësisht numrit në çiferblat. Shenja e vërtetë është sipërfaqja: kur merr ngjyrë ari të errët dhe buzët e brumit janë ngritur e thara, është gati. Nëse furra jote skuq shpejt sipër por brenda mbetet e ftohtë, ulë pak nxehtësinë dhe shtyje kohën, sepse këtu durimi është pjesë e receës njësoj sa brumi apo djathi.
Nuk e kam provuar këtë kombinim me byrek shqiptar në vend të brumit sfoliatë, ndaj s'po them se funksionon njësoj; brumi sfoliatë ngrihet dhe krisulon ndryshe nga byreku, dhe kjo ndryshon qëndrimin e fundit.