Asturische Bloedworst

Kijk niet alleen naar de kleur van de Asturische bloedworst, die verschilt per worst en per rokerij. Ruik er liever aan voordat je koopt: rook moet je ruiken, scherp en houtachtig, niet alleen vet. Snijd er een stukje af en kijk naar de snede: die moet er stevig en gelijkmatig uitzien, niet grauw of nat. Het bloed geeft de worst zijn donkere kleur, en samen met ui en vet zorgt het voor de volle, hartige smaak. Leg de worst in de pan bij de bonen en ruik wat er gebeurt: na een tijdje komt er een diepe, rokerige geur uit de pot, dat is het teken dat hij zijn smaak afgeeft.

Sommige mensen denken dat bloedworst een soort gedroogde chorizo is en dus net zo lang en droog gebakken moet worden. Nee! Deze worst is gemaakt om mee te garen in de fabada, samen met de witte bonen, tot alles zacht en sappig is. Bak je hem apart te lang en te heet, dan knapt de huid, lekt het vet weg en houd je een droge, verbrande prop over in plaats van een worst die zijn smaak afgeeft aan het stoofje. Laat hem rustig meegaren met de bonen, op laag vuur, en houd de pan in de gaten: zodra de huid strak en glanzend blijft en niet barst, weet je dat het goed gaat.