Zdjęcie AIZapiekanka z cukinii i sera
Zapiekanka z cukinii i żółtego sera, pieczona w piekarniku.
Etykiety są ustalane automatycznie na podstawie składników i mogą być błędne. Sprawdź opakowanie, jeśli to dla Ciebie istotne.
Składniki
Kroki
Cukinię wymieszać z jajkami, mąką, czosnkiem, solą i połową sera.
Przełożyć do natłuszczonej formy, na wierzch wysypać pozostały ser.
Wstawić formę do piekarnika, 200°C, 30 min.
30 minWyjąć formę z piekarnika.
To w gruncie rzeczy zapiekany omlet z cukinią. Jajko z mąką trzyma wszystko w kupie, ser daje smak i rudy wierzch, a cukinia jest tu zarówno głównym bohaterem, jak i głównym podejrzanym, jeśli coś pójdzie nie tak.
Całe powodzenie zależy od jednej rzeczy: ile wody zostanie w cukinii po odciśnięciu. Cukinia to w dużej części woda zamknięta w komórkach, które przy tarciu się rozrywają. Jak nie odciśniesz jej dobrze, ta woda wyjdzie dopiero w piekarniku i zapiekanka nie zetnie się, tylko będzie pływać we własnym sosie.
200°C to temperatura, przy której ser na wierzchu zaczyna się roztapiać i brązowieć, a jajko w środku ścina się na tyle szybko, że nie zdąży puścić więcej wody niż trzeba. Niższa temperatura tylko wydłuża czas, w którym cukinia może jeszcze „płakać”, więc nie ma sensu grać bezpiecznie i piec w 160°C.
Niektórzy mówią, że startą cukinię trzeba najpierw posolić i odstawić na kwadrans, inaczej się nie odciśnie. Nie, bo przy tarciu komórki już są rozerwane i woda wychodzi mechanicznie, gdy wyciskasz ją ręką albo przez ściereczkę. Sól i osmoza mają sens przy plasterkach z całymi komórkami, tu to zbędny krok.
Cukinię wybieraj młodą i twardą, bez wielkich dziur w środku, bo stara ma puste komory wypełnione wodnistym miąższem i da jeszcze więcej płynu do odciskania. Odciskanie to nie formalność do odhaczenia, to właściwie najważniejszy krok całego przepisu, dajesz tu robotę rękom albo ściereczce, nie piekarnikowi. Jeśli akurat nie masz cukinii, kryterium zamiennika jest proste: warzywo wodniste, które da się zetrzeć i odciśnięta, więc zadziała też dynia czy kabaczek, tylko trzymaj się tej samej logiki odciskania.
Jajka i mąka robią tu za spójnik, nie za wypełniacz. Białko jajka ścina się pod wpływem ciepła i zamienia płynną masę w coś zwartego, mąka dodatkowo wiąże nadmiar wilgoci, który i tak zostanie w cukinii, choćbyś odciskał bardzo starannie. Jak nie masz mąki pszennej, szukaj czegoś, co też wiąże wodę i daje lekką strukturę, kasza manna czy bułka tarta zrobią to samo.
Ser na wierzchu nie jest tu dekoracją, tylko reakcją Maillarda w akcji, topi się i brązowieje, dając ten rudy kolor i chrupiący brzeg, po którym widać gotowość. Kryterium zamiennika to topliwość i słoność, niekoniecznie musi to być żółty ser blokowy, zadziała gouda, mozzarella czy nawet starty parmezan, jeśli lubisz wyrazistość.
Czosnek rozgnieciony, nie posiekany, bo rozgniatanie uwalnia więcej związków siarkowych odpowiedzialnych za smak niż krojenie nożem. Sól w tym przepisie to już tylko kwestia smaku, bo swoją właściwą pracę przy odciskaniu cukinii wykonuje mechanika tarcia, nie osmoza.
Formę natłuszczasz, żeby ser i ścinające się jajko nie przykleiły się do dna, to częsta wada, która wynika właśnie z suchej formy, nie z samego pieczenia. Domowy piekarnik rzadko grzeje równo, góra i dół często różnią się kilkanaście stopni, więc zamiast ufać tylko minutniku, patrz na wierzch: ma być rudy, nie złoty, a środek po dotknięciu nie powinien się chybotać jak krem.
Taka zapiekanka dobrze wchodzi po zupie, jak to w polskim obiedzie bywa, i nieźle się czuje z kiszonym ogórkiem albo kapustą, bo kwas przecina tłustość roztopionego sera. Można ją też zjeść samodzielnie z kromką chleba na drugie śniadanie, ale bez cierpliwości przy odciskaniu cukinii nic tu nie pomoże, to jest składnik, którego nie da się przyspieszyć.
·