AI լուսանկարԿրեմ-ապուր ցողունային նեխուրից
Թեթև և նուրբ կրեմ-ապուր ցողունային նեխուրից՝ պատրաստվում է ընդամենը 30 րոպեում։
Պիտակները որոշվում են ավտոմատ կերպով՝ ըստ բաղադրիչների, և կարող են սխալ լինել։ Եթե դա ձեզ համար կարևոր է, ստուգեք փաթեթավորումը։
Բաղադրիչներ
- 150 գ Ցողունային նեխուր
- 0.5 հատ Սոխ
- Ձիթապտղի ձեթ ըստ ճաշակի
- Աղ ըստ ճաշակի
- Սև պղպեղ ըստ ճաշակի
- 250 մլ Ջուր
Քայլեր
Ցողունային նեխուրը լվանում ենք հոսող ջրի տակ, հեռացնում ենք կոշտ հիմքը և թելքավոր մասերը, մանր կտրատում ենք տերևների հետ միասին։
Սոխի կեսը մանր կտրատում ենք և տապակում մի փոքր քանակությամբ ձիթապտղի ձեթի վրա՝ մինչև ոսկեգույն երանգ ստանալը։
Ավելացնում ենք նեխուրը, լցնում ենք ջուրը և եփում մոտ 20-25 րոպե։
23 րոպեԱմբողջը խառնում ենք ընկղմվող բլենդերով՝ մինչև միատարր, հարթ զանգված ստանալը։
Ավելացնում ենք աղ ու սև պղպեղ ըստ ճաշակի, մատուցում ենք տաք վիճակում։
Սա ամենապարզ կրեմ-ապուրն է, որ կարելի է պատկերացնել. նեխուր, սոխ, ջուր ու ձեթ։ Բայց հենց պարզության մեջ է բռնված ամբողջ հնարքը. երբ բաղադրիչը երեքն է, ոչ մեկը չի կարող թաքնվել մյուսի հետևում։ Սոխը պիտի իսկապես քաղցրանա տապակելիս, նեխուրը՝ իսկապես փափկի եփվելիս, այլապես բլենդերը պարզապես կշաղախի հում, թելքավոր կտորներ, ոչ թե կստեղծի հարթ կրեմ։
Հաջողությունը կախված է երկու պահից՝ սոխի գույնից և նեխուրի կազմից։ Առաջինը տեսնում ես աչքով, երկրորդը՝ ստուգում ես գդալով, երբ կտորները ճզմվում են հեշտությամբ։ Ջերմաստիճան ու րոպեներ այստեղ երկրորդական են, գլխավորը՝ ինչ կատարվում է կաթսայում։
Ուտեստը երկուսի համար է, առանց ձեր-մեր հավելումների՝ ոչ կարագ, ոչ սերուցք, ոչ ալյուր թանձրացման համար։ Հենց բանջարեղենն ու ջուրն են անում ամբողջ աշխատանքը։
Սոխը այստեղ տապակվում է ոչ թե համի համար ինքնին, այլ որպես հիմք, որի վրա կկանգնի ամբողջ ապուրի քաղցրությունը։ Կես գլուխը բավական է երկու մարդու, քանի որ նպատակը սուպի մեջ սոխի համ զգալը չէ, այլ ֆոնային, հազիվ նկատելի քաղցրավուն նոտա։ Տապակում ենք մինչև ոսկեգույն, ոչ ավել՝ եթե մուգ դառնա, ապուրը կստանա դառնության հետնաբուն, որը բլենդերով արդեն չես հանի։
Ցողունային նեխուրն է ապուրի մարմինը։ Կոշտ հիմքը հեռացվում է ոչ քմահաճույքից, այլ որովհետև այն մինչև վերջ չի փափկի եփման ընթացքում, և բլենդերից հետո կմնան մանր թելեր, որ լեզվին զգացվեն որպես թերություն։ Եթե ցողունային նեխուր չկա, կարելի է վերցնել սովորական նեխուր, բայց ավելի երկար եփման ժամանակով, քանի որ արմատը կոշտ է ցողունից։
Ջուրը՝ 250 մլ, հենց այնքան, որքան պետք է, որ նեխուրը լողա, բայց չխեղդվի։ Եթե ավելացնես ավել, կստացվի ջրիկ ապուր, ստիպված կլինես կամ եփել ավելի երկար՝ գոլորշիացնելու համար, կամ հանձնվել ջրիկությանը։ Համբերությունը այստեղ էլ է բաղադրիչ. ապուրը չի սիրում շտապողականությունը, նեխուրը պետք է իսկապես հասունանա ջրի մեջ, ոչ թե պարզապես տաքանա։
Ձիթապտղի ձեթը ավելացվում է ըստ ճաշակի, և սա ոչ պարտադրանք է, այլ ազատություն. ոմանք սիրում են ավելի յուղոտ կրեմ, ոմանք՝ ավելի թեթև։ Կարևորը՝ ավելացնել տապակելու պահին, ոչ թե վերջում, որովհետև հում ավելացված ձեթը ապուրին կտա այլ, ավելի կոպիտ համ։
Աղն ու պղպեղը վերջում են դրվում միտումնավոր. մինչ այդ դեռ չգիտես, թե ինչքան խտություն կունենա վերջնական զանգվածը, և աղելն ավելի ճշգրիտ է անել արդեն պատրաստ կրեմի վրա, ոչ թե կանխատեսումով։
Լավաշով ուտել այս ապուրը բնական է. հացը այստեղ ոչ միայն ուղեկից է, այլ գործիք՝ նոսր կրեմն ավելի խիտ ներկայացնելու համար։ Իսկ թարմ կանաչին վերջում ցանելը ոչ թե զարդարանք է, այլ հակադրություն՝ տաք, հարթ ապուրի դեմ մի փոքր կծկվածություն ու սառնություն։