AI լուսանկարՓխրուն թխվածքաբլիթ առանց ձվի
Հետևեք այս բաղադրատոմսին՝ փշրուն, քնքուշ թխվածքաբլիթներ պատրաստելու համար առանց ձվի։
Պիտակները որոշվում են ավտոմատ կերպով՝ ըստ բաղադրիչների, և կարող են սխալ լինել։ Եթե դա ձեզ համար կարևոր է, ստուգեք փաթեթավորումը։
Բաղադրիչներ
- 375 գ Ալյուր
- 225 գ Կարագ
- 110 գ Շաքարի փոշի
- 1 հատ Կիտրոնի կեղև մեկ կիտրոնից քերած կեղև
- 1 պտղունց Աղ
Քայլեր
Կարագը դնենք ամանի մեջ միասին շաքարի փոշու և կիտրոնի կեղևի հետ և փայտե գդալով տրորենք փափուկ, փքուն զանգված ստանալու համար։
Ավելացնենք ալյուրը և մեկ պտղունց աղ, հունցենք խմորը։ Տեղափոխենք ալյուրով փոշեցված մակերեսի վրա և շարունակենք հունցել ձեռքերով։
Գնդիկ ենք ձևավորում, փաթաթում ենք խմորը սննդային թաղանթով և թողնում ենք հանգստանալ սառնարանում։
30 րոպեԽմորը գլանափայտով բացում ենք երկու թղթի միջև 5-7 մմ հաստությամբ և կտրատում ենք թխվածքաբլիթներ 5 սմ տրամագծով ձևավորիչով։
Մնացած խմորը նորից հունցում ենք, բացում ենք և կտրատում ենք թխվածքաբլիթներ։
Թխվածքաբլիթները տեղափոխում ենք թխման թղթով պատված թխման սկուտեղի վրա և թխում ենք 180 աստիճանով տաքացված ջեռոցում։
15 րոպեՊատրաստի թխվածքաբլիթները հանում ենք ջեռոցից, թողնում ենք սառչի և մատուցում ենք։
Սա ավանդական «կարագե» թխվածքաբլիթ է, որտեղ ձուն պարզապես ավելորդ է՝ կարագն ինքն է կապող տարրը։ Հաջողությունը կախված է մեկ բանից՝ որքան լավ ես կարագը «բացել» շաքարի հետ, մինչև այն դառնա օդային և սպիտակավուն։ Եթե այստեղ թերանաս, խմորն ուղղակի ծանր կստացվի, ոչ թե փխրուն։
Առասպել կա, թե առանց ձվի թխվածքաբլիթը «չի կարող» փխրուն լինել։ Ոչ, որովհետև փխրունությունը տալիս է ոչ թե ձուն, այլ կարագի ու ալյուրի հարաբերությունը. կարագը փաթաթում է ալյուրի հատիկները, չի թողնում գլյուտենին ձգվել, և արդյունքում ստացվում է հողանման, ոչ թե ռետինանման կառուցվածք։
Խմորին տրված հանգիստը սառնարանում էական է՝ կարագը պետք է նորից պինդ կանգնի, որ բացելիս խմորը չկպչի ու չդեֆորմացվի։ Սա ժամանակի խնդիր չէ, այլ ջերմության՝ խմորը պետք է սառած լինի ձեռքին զգացվող չափով, այլապես կբացվի անհամաչափ ու կկպչի գլանափայտին։
Կարագը սովորական բնակարանային խոհանոցում պետք է վերցնել սենյակային ջերմաստիճանում, ոչ հալված, ոչ սառած՝ մատը թաթախելիս պետք է մտնի հեշտ, բայց կարագը չպետք է հեղուկանա։ Եթե շատ կարծր է, տրորելիս կամնացնի, եթե հալված է՝ կարագն ու շաքարը չեն «բռնի» օդ, և թխվածքաբլիթը չի փքվի ջեռոցում։
Շաքարի փոշին այստեղ ընտրված է ոչ պատահական. մանր բյուրեղները արագ լուծվում են կարագի մեջ և թույլ են տալիս հարելիս օդային փուչիկներ ներմուծել, որոնք հետո ջեռոցում ընդլայնվելով տալիս են փխրունությունը։ Սովորական, խոշոր շաքարը այս աշխատանքը այնպես լավ չի անում, դրա հատիկները մնում են զգացվող խմորի մեջ։
Կիտրոնի կեղևը ավելացված է ոչ թե քաղցրության, այլ հոտի համար. ալյուրի ու կարագի համը միալար է, և կեղևի եթերայուղերը տալիս են թարմություն, որը չեզոքացնում է կարագի ծանրությունը։ Եթե կիտրոն չկա, կարելի է վերցնել նարնջի կեղև կամ մի պտղունց վանիլին, միայն թե աշխատենք փոքր քանակով, որ չգերակայի։
Ալյուրը սովորական, բարձր սորտի, քանի որ մեզ պետք չէ ուժեղ գլյուտեն, որ խմորը ձգվի. ընդհակառակը, ցանկանում ենք փուխր կառուցվածք։ Եթե ալյուրը «ուժեղ» է (հացի ալյուրի տեսակ), թխվածքաբլիթը կարող է դուրս գալ ավելի կարծր, քան պետք է։
Ջեռոցի 180 աստիճանը ցույց է տալիս այն պահը, երբ կողքերը սկսում են ոսկեգույն երանգ ստանալ, մինչդեռ միջինը դեռ մնում է բաց. սա նշան է, որ կարագը հալվել ու կրկին պինդ է կապել կառուցվածքը՝ առանց այրվելու։ 15 րոպեն ստորին սահման է, իրական ավարտը որոշվում է գույնով՝ հենվի եզրերի թեթև ոսկեգույնից։
Եվ վերջում՝ համբերությունը այստեղ իսկապես բաղադրիչ է. խմորին սառնարանում հանգստանալու ժամանակ տալը և պատրաստի թխվածքաբլիթներին սառչելու թույլ տալը որոշում է, թե արդյոք դրանք կպահպանեն իրենց փխրուն կառուցվածքը, թե կփշրվեն ափի մեջ տաք-տաք հանելիս։
·