Foto me AINjoki me pulë dhe sallam pikant
Një pjatë e ngrohtë me njoki, pulë, perime dhe djathë të pjekur në furrë.
Etiketat përcaktohen automatikisht nga përbërësit dhe mund të jenë të gabuara. Kontrollo paketimin nëse kjo është e rëndësishme për ty.
Përbërësit
- 70 g Sallam pikant (chorizo) të prerë në feta
- 1 copë Qepë të prerë hollë
- 400 g Mish pule të prerë kubikë
- 3 thelb Hudhër të shtypura
- 50 g Domate të thata të prera hollë
- 1 tufë Borzilok
- 1 lugë çaji Fara maraqi
- 300 g Kungull i njomë të grirë trashë
- 2 copë Selino të grirë trashë
- 400 ml Lëng perimesh
- 400 g Domate të konservuara të copëtuara
- 500 g Njoki
- 125 g Mocarela të freskët
- 50 g Parmixhan i sapogrirë
- 1 lugë gjelle Vaj ulliri
- Kripë
- Piper i zi i freskët
- 25 g Parmixhan i sapogrirë
- 1 tufë Borzilok
Hapat
Skuqni sallamin pikant dhe qepën në një tigan me vaj, në zjarr mesatar, derisa qepa të bëhet e butë.
Shtoni kubet e mishit të pulës, rrisni zjarrin dhe skuqni shpejt mishin duke e trazuar.
Shtoni hudhrën, domatet e thata, borzilokun, farat e maraqit, kungullin e njomë, selinon, lëngun e perimeve, domatet e copëtuara dhe lërini të vijnë në valë.
Shtoni njokët dhe përzieni me kujdes. Shtoni kripë dhe piper sipas shijes.
Vendosni përzierjen në një tepsi të lyer, prisni mocarelën në copa më të vogla dhe shpërndajeni sipër bashkë me parmixhanin.
Piqni në furrë të ngrohur në 180 gradë (me ventilim) për rreth 20 minuta, derisa djathi të shkrihet dhe të marrë ngjyrë të artë.
20 minShërbejeni me parmixhan të sapogrirë dhe borzilok sipër.
Kjo është një gjellë hibride, pak çorbë pak byrek: njoki e mishi i pulës gatuhen bashkë me perime e salcë domate, pastaj e gjithë kjo shkon në furrë e mbuluar me djathë derisa të skuqet sipër. Pra ke dy punë, jo një: njërën e bën në zjarr, tjetrën e bën furra. Nëse njërën e humbasësh, gjella del ose e lëngshme ose djathi i thatë dhe brenda e ftohtë.
Suksesi varet nga sallami pikant në fillim. Ai lëshon yndyrë të kuqe kur skuqet — asaj yndyre i thonë fat, sepse mbart shijen për gjithë tenxheren. Nëse e nxitosh zjarrin dhe e djeg sallamin para se të lëshojë yndyrën, ke humbur bazën dhe s'e rikthen dot më pas, sado kripë e piper të hedhësh.
Pjesa tjetër është çështje durimi dhe syri: perimet duhet të zbuten në valë të ngadaltë, jo të vlojnë shpejt e të mbeten gjysmë të papjekura brenda njokëve. Furra bën vetëm fazën e fundit — shkrirjen e djathit — jo gatimin e mishit. Mos e ngarko furrën me punë që i takon tiganit.
Sallami pikant (chorizo) këtu nuk është vetëm mish, është erëz e lëngshme. E pret në feta, jo të grira, që të mbetet pak kafshim brenda, por kriteri është: duhet të jetë sallam me yndyrë të dukshme dhe erëza të forta, sepse ajo yndyrë e kuqe që del në tigan bart gjithë shijen e pjatës. Nëse s'e gjen dot chorizo-n, merr çfarëdo sallami pikant me shumë piper të kuq — edhe suxhuk nëse ke në dorë, parimi është i njëjtë: yndyrë plus erë e fortë.
Qepa shkon pas sallamit në të njëjtin tigan, pikërisht që të marrë atë yndyrë. E di që është gati jo kur numëron minuta, por kur nga e bardhë e fortë bëhet e verdhë e butë dhe nuk të djeg sytë më kur e nuhat. Mishi i pulës hidhet pas, në zjarr të lartë tani — jo mesatar — sepse duam ta vulosim shpejt jashtë, jo ta ziejmë ngadalë. Këtu shumë e gabojnë: nxitojnë ta vënë mishin bashkë me qepën që në fillim, dhe mishi lëshon lëng e zihet në vend që të skuqet. Pula bëhet gome, jo e butë.
Hudhra, domatet e thata dhe borzilloku hidhen pas mishit, sepse janë delikate dhe digjen shpejt në zjarr të lartë — i shtojmë vetëm për një çast, aq sa të marrin erë, jo ngjyrë kafe. Farat e maraqit (fenikulli) janë erëza që bashkon mishin me perimet, dhe nëse s'i ke, mos shqetësohu, hidh pak farë koriandri të thërrmuara ose thjesht hiqe fare — s'është shtylla e gjellës.
Kungulli i njomë dhe selino hidhen trashë, jo të grirë hollë, sepse në furrë do zbuten edhe më shumë, dhe nëse i pret shumë hollë, në fund bëhen pure. Lëngu i perimeve plus domatet e konservuara bëjnë bazën e lëngshme ku do zihet njoki — dhe këtu kujdes, njoku thith lëng shpejt, prandaj hidhet i fundit dhe përzihet butë, jo me forcë, sepse njoku thyhet lehtë dhe bëhet lëmsh.
Mocarela sipër nuk është zbukurim, është mburoja që mban lagështinë brenda ndërsa furra djeg sipërfaqen. Parmixhani jep kripë e thellësi. Nëse furra jote shtëpie s'ka ventilim të mirë, kthe tepsinë në gjysmë të kohës që djathi të marrë ngjyrë njësoj kudo — kjo s'është kapriço, është shkak real pse shumëkush ankohet se njëra anë mbetet e zbehtë.
Disa thonë se njoku duhet zier më parë veç e pastaj shtuar — jo, sepse pikërisht ajo që e bën këtë recetë të ketë shije është se njoku zihet drejt e në salcë dhe thith shijen e sallamit e të pulës, jo ujë të kripur bosh. Nëse e zien veç, ia heq pikën kryesore.
Receta s'kërkon byrek as kos, por nëse do shoqëri shtëpie, një filxhan kos i thjeshtë anash e balancon pikantësinë e sallamit mirë — jo si pjesë e recetës, thjesht si zakon i tavolinës.