Yapay zeka fotoğrafıKavunlu Risotto
Kremamsı bir risotto, tatlı kavunla hazırlanır.
Etiketler malzemelerden otomatik olarak belirlenir ve hatalı olabilir. Sizin için önemliyse ambalajı kontrol edin.
Malzemeler
- 1 adet Kavun
- 200 g Risotto Pirinci
- Beyaz Şarap damak zevkinize göre
- Pul Biber damak zevkinize göre
- Soğan damak zevkinize göre
- Sarımsak damak zevkinize göre
- 1 yemek kaşığı Krema
- Sebze Suyu damak zevkinize göre
- Zeytinyağı damak zevkinize göre
- Tuz damak zevkinize göre
Yapılışı
Kavunu soyup küp küp doğrayın ve birkaç saniye blenderdan geçirin.
Az miktarda zeytinyağıyla tavada soğan ve sarımsağı yumuşayana kadar kavurun.
Bir tencerede pirinci hafifçe kavurun, ardından beyaz şarabı ekleyip buharlaşmasını bekleyin.
Kavunu ekleyip iyice karıştırın, tuz ve pul biber ekleyin.
Birkaç kaşık sebze suyunu ekleyip, kalanını azar azar ilave ederek pirinci pişirin.
Ocaktan alıp bir kaşık kremayı karıştırın — risotto kremamsı kalmalı.
Bu, pilavla risottonun ortasında bir yemek. Bizde pirinç tanımı ayrışır diye severiz, İtalyan mutfağı tam tersini ister: tane patlasın, nişastasını suya versin, o nişasta sosu kremalaştırsın. Risotto pirinci bulamazsan bile dert etme — önemli olan pirincin fazla yıkanmamış olması, yoksa dışındaki nişastayı akıtırsın ve kıvam hiç gelmez.
Tutup tutmaması tek şeye bağlı: sabırlı sıvı eklemeye. Sebze suyunu bir kerede dökersen pirinç haşlanır, kabuğu patlar ama içi sertleşir kalır — biz buna "diri" deriz, İtalyan buna "yanlış" der, ikisi de haklı, çünkü istenen şey ortada bir yer: dışı yumuşak, ortası hafif diren, akıcı bir bütün.
Kavun burada tatlı-tuzlu dengesini kuran taraf. Olgun kavun kullanırsan şeker fazla ağır basar, pul biberle dengelemen gerekir — tarifte onun orada durma sebebi tam bu, süsleme değil.
Son adımdaki krema bir hile değil, bir sigorta: ocaktan aldıktan sonra karıştırırsan risotto kendi sıcaklığıyla pişmeye devam etmez, kreması ayrışmaz. Üstüne koyarsan, kaynayan tencereye atarsan kesilir, yağı suyundan ayrılır, görünüşü bozulur.
Pirinç konusunda dürüst olalım: elinde risotto pirinci yoksa, bulgur da bu işi görür — nişasta oranı düşük olduğu için kıvam o kadar kremamsı olmaz ama pilavımızın tanıdığı bir doku çıkar, yabancı gelmez. Kriter şu: tanenin dışı nişastalı, ortası sağlam kalmalı; hangi pirinç bunu veriyorsa o kullanılır, risotto pirinci sadece bunu en garantili yapan.
Soğan ve sarımsağı kavururken aradığın işaret şu: soğan camlaşır, kenarları hafif sarıya kaçar — rengi koyulaşırsa acılaşır, o yüzden ateşi kısık tutman gerekir, dumanın yükseldiği, yağın cızırtısının sürekli değil aralıklı olduğu bir seviye. Burada acele etmenin cezası yemeğin tadında çıkar, sarımsak yanarsa acılık geri dönmez.
Beyaz şarabı eklediğinde kokusu keskin iken bekle, alkolün buharı çekilip tatlı-ekşi bir koku kalınca devam et — bazıları "şarap içmeyen eklemesin" der, hayır, çünkü burada şarabın işi asiditeyi vermek, alkolü değil; o yüzden pirinç tavaya hafif yapışmaya başlayınca, nemini kaybedip gıcırdamaya başladığı anda şarabı dökmek doğru zamandır.
Sebze suyunu azar azar eklerken göreceğin şey şu: her ilave edişinde pirinç suyu hemen çeker, tencerenin dibi kısa süreliğine kurur gibi görünür, sonra yeniden sıvı eklersin. Bu ritim sabrı gerektirir — sabır burada bir malzeme, tarifin bir parçası, atlanacak bir detay değil. Acele edip bütün suyu birden dökersen pirinç haşlanır, nişastasını vermeden pişer, kıvam asla oluşmaz.
Kavunu blenderdan geçirirken amaç pürüzsüz bir sos değil, hafif parçacıklı bir doku — tamamen sıvılaştırırsan risotto bir çorbaya döner, kavunun kendi lifleri risotto içinde doku kazandırır. Olgunluğunu kokusundan anlarsın: sapının bağlandığı yerden tatlı, ağır bir koku geliyorsa kavun olgun demektir.
Bizim mutfağımızda bu yemek alışılmadık bir yerde durur: biz çorbayla başlar, pilavla devam ederiz, tatlı meyveyi genelde sona bırakırız. Burada kavun ana yemeğin ortasında, tatlı değil, tuzlu bir bağlayıcı olarak çalışıyor — bu tersine çevirme İtalyan mutfağının kendi ekonomisinden geliyor, elde ne varsa onu pirince katma geleneğinden, bizim mevsim mantığımızdan farklı ama aynı kökten: elindekini değerlendirmek.