Սեզար աղցանAI լուսանկար

Սեզար աղցան

Դասական Սեզար աղցան՝ ռոմեն հազարով, հավի կրծքամիսով, տնական սոուսով և սխտորով տապակած հացի խորանարդիկներով։

Չափաբաժիններ: 4 Եփում 25 րոպե Աղցաններ
Պարունակում է: գլյուտեն, կաթնամթերք, ձու, ձուկ և ծովամթերք
Պիտակները որոշվում են ավտոմատ կերպով՝ ըստ բաղադրիչների, և կարող են սխալ լինել։ Եթե դա ձեզ համար կարևոր է, ստուգեք փաթեթավորումը։

Բաղադրիչներ

Սեզար աղցան — բաղադրիչներ: Ձու, Կիտրոնի հյութ, Քացախ, Վորչեսթերշիր սոուս, Բուսական ձեթ, Ձիթապտղի ձեթ
  • 1 հատ Ձու
  • 2 ճ.գ. Կիտրոնի հյութ
  • 1 ճ.գ. Քացախ խնձորի կամ գինու
  • 1 ճ.գ. Վորչեսթերշիր սոուս
  • 100 մլ Բուսական ձեթ
  • 50 մլ Ձիթապտղի ձեթ
  • Աղ ըստ ճաշակի
  • 500 գ Ռոմեն հազար
  • 60 գ Բագետ
  • 1 պճեղ Սխտոր
  • 60 գ Պարմեզան
  • 300 գ Հավի կրծքամիս
  • Սև պղպեղ ըստ ճաշակի

Քայլեր

  1. Լվացեք ռոմեն հազարը, չորացրեք աղցանի չորացուցիչով, կտրատեք կտորներով և փռեք սրբիչի վրա, որպեսզի հետագայում չորանա։

  2. Խորը ամանի մեջ դրեք ձուն, կիտրոնի հյութը, քացախը, աղը և վորչեսթերշիր սոուսը։ Բլենդերով հարեք, քիչ-քիչ ավելացնելով ձեթը, մինչև սոուսը խտանա։

  3. Սեզար սոուսը դրեք սառնարան։

  4. Բագետը կտրատեք հավասար խորանարդիկներով։ Չկպչող ծածկույթով տապակի մեջ տաքացրեք ձեթը սխտորով և տապակեք հացի խորանարդիկները մինչև ոսկեգույն կեղև։

  5. Նույն տապակի մեջ բովեք հավի կրծքամիսը 3 րոպե յուրաքանչյուր կողմից, մինչև պատրաստ լինելը։

    3 րոպե
  6. Հավի կրծքամիսը կտրատեք շերտերով։

  7. Ափսեների մեջ դրեք ռոմեն հազարը, ավելացրեք հացի խորանարդիկները, հավի շերտերը, ավարտեք պարմեզանի բարակ փաթիլներով և ածեք Սեզար սոուսը։

Սեզարն իրականում երկու տարբեր ուտեստ է, որ միասին ապրում են մեկ ափսեի մեջ՝ սոուս, որը խտացած էմուլսիա է, և բաղադրիչներ, որոնք պետք է մնան չոր ու ջարդվող։ Ամեն ինչ, ինչ այստեղ կարող է փչանալ, փչանում է հենք խոնավությունից՝ հազարը դառնում է ջրային, հացը՝ փափուկ, և սոուսը սկսում է հեռանալ ափսեի հատակով։ Ուստի ողջ տրամաբանությունը կառուցված է մեկ բանի շուրջ՝ ամեն բաղադրիչ իր ժամին և իր ջերմաստիճանին։

Ոմանք ասում են, թե Սեզարը պետք է անպայման անանչովուսով լինի, այլապես դա «ոչ ճշմարիտ» Սեզար է։ Ոչ, որովհետև այս տարբերակը հենվում է վորչեսթերշիր սոուսի վրա, որն արդեն իր մեջ կրում է այն թթվասուր-աղի խորությունը, որը սովորաբար անանչովուսից են փնտրում։ Սոուսը դրանից չի դառնում ավել կամ պակաս «իսկական», պարզապես այլ ճանապարհով է հասնում նույն համին։

Հաջողությունը երեք կետից է կախված. սոուսը պետք է խտանա էմուլսիայի մեջ, ոչ թե մնա ջրային խառնուրդ. հավը պետք է մնա մսոտ, ոչ ցամաքած. և հազարը սոուսին պետք է հանդիպի միայն ափսեի մեջ, վերջին պահին, հակառակ դեպքում տերևները կորցնում են իրենց ջարդվողությունը մինչև սեղան հասնելը։

Ձուն սոուսի մեջ կատարում է էմուլգատորի դեր՝ դա այն բաղադրիչն է, որը թույլ է տալիս ձեթին և թթվային հեղուկներին (կիտրոնի հյութ, քացախ) չբաժանվել, այլ կազմել մեկ միասնական, կրեմանման զանգված։ Եթե ձեթը լցնում եք հանկարծակի, մեծ քանակով, էմուլսիան «կոտրվում» է՝ սոուսը բաժանվում է ճարպի և հեղուկի, ուստի այն ավելացվում է քիչ-քիչ, հարելով, մինչև խտացումը երևա աչքով՝ սոուսը սկսում է կպչել գդալին, այլ ոչ թե հոսել նրանից ինչպես ջուրը։

Ռոմեն հազարը պետք է այստեղ ընտրել ոչ թե ցանկացած, այլ ամուր, ջարդվող տերևներով, որոնք լվանալուց հետո պետքե լիարժեք չորացվեն՝ խոնավ տերևը թթվային սոուսի հետ հանգիստ դառնում է թուլացած ու ջրային։ Եթե ռոմենը ձեր խանութում չկա, վերցրեք նույն սկզբունքով ամուր, տափակ տերև ունեցող հազար, գլխավորը՝ որ կճռթճռթացնի, երբ կծես, ոչ թե ծալվի լուռ։

Բագետը խորանարդիկների կտրատելուց հետո տապակվում է սխտորով բուրավետված ձեթի մեջ՝ սխտորը այստեղ ոչ թե համ է տալիս ուղիղ հացին, այլ բուրավետացնում է ճարպը, որով հացը հետո ներծծում է այդ բուրմունքը հասուն, ավելի համաչափ ձևով։ Պատրաստության նշանը՝ հացի խորանարդիկները դառնում են ոսկեգույն ու ցանկացած կողմից կարծր, ոչ թե փափուկ կենտրոնով։

Հավի կրծքամիսը նույն տապակի մեջ, նույն սխտորային ձեթի հետքերի վրա բովելը տնտեսություն է՝ ոչ թե լրացուցիչ ճարպ ու ամանեղեն, այլ արդեն բուրավետված մակերես, որի վրա մսի արտաքինը արագ կարամելացվում է։ Պատրաստության նշանը ապահովում է հատումը՝ կրծքամիսը կտրելիս միջուկը պետք է մնա մատ-լույս, առանց մոխրագույն, չոր շերտի, որը նշանակում է ավելի երկար եփում, քան պետքն էր։

Պարմեզանը ափսեի մեջ դրվում է բարակ փաթիլներով, ոչ քերած փոշու տեսքով, քանի որ փաթիլն ավելի շատ պահում է իր կառուցվածքը և համը ձեթի տակ, քան փոշին, որը արագ լուծվում է սոուսի մեջ ու կորցնում է ինքնուրույն ներկայությունը ափսեի վրա։ Եթե պարմեզանը չկա, փնտրեք նույն սկզբունքով կարծր, աղի, հասունացած պանիր, որը կարելի է բարակ կտրատել թելահատով կամ դանակով։

Հավեստ տնային կանաչին, որ Հայաստանի սեղանին ամենուր է, այստեղ պաշտոնական դեր չունի, բայց ասեմ, որ մի քիչ քրքում կամ ռեհան վերևից ցանված, չի խանգարի, եթե ուզում եք ավելի թարմ հետահամ։ Լավաշը սովորաբար ուրիշ ուտեստի համար է, Սեզարի հետ պետք չէ, բուրգ, մետաքս հացի խորանարդիկները արդեն իրենց դերը կատարում են։

Բողոքել այս բաղադրատոմսից hello@fridge.menu