AI լուսանկարԲարձր և փափուկ բիսկվիթ (առանց փխրեցուցիչի)
Դասական բիսկվիթային խմոր՝ առանց փխրեցուցիչի, միայն ձվի և շաքարի օդային զանգվածով՝ բարձր ու փափուկ արդյունքի համար։
Պիտակները որոշվում են ավտոմատ կերպով՝ ըստ բաղադրիչների, և կարող են սխալ լինել։ Եթե դա ձեզ համար կարևոր է, ստուգեք փաթեթավորումը։
Բաղադրիչներ
- 4 հատ Ձու սենյակային ջերմաստիճանի
- 100 գ Շաքարավազ
- 65 գ Կարտոֆիլի օսլա
- 65 գ Ալյուր
Քայլեր
Կոտրեք սենյակային ջերմաստիճանի ձվերը, ավելացրեք շաքարավազը և հարեք միքսերով 10-15 րոպե, մինչև զանգվածը դառնա բաց գույնի, փափուկ և օդային։
15 րոպեԱռանձին ամանի մեջ մաղեք ալյուրը և կարտոֆիլի օսլան, խառնեք, ապա աստիճանաբար ավելացրեք հարած ձվերին՝ զգուշորեն խառնելով սպաթուլայով ներքևից վերև շարժումներով։
Խմորը լցրեք 22 սմ տրամագծով, կարագով յուղված և ալյուրով ցանված ձևի մեջ։
Թխեք կոնվեկցիայով նախապես տաքացրած ջեռոցում 180 աստիճանի վրա մոտ 25 րոպե՝ առաջին 20 րոպեին դուռը չբացելով։
25 րոպեԹխման վերջում պատրաստության աստիճանը ստուգեք փայտե շամփուրով․ այն պետք է դուրս գա չոր կամ մի քանի չոր փշրանքով։
Հանեք բիսկվիթը ջեռոցից և թողեք ամբողջությամբ սառչի ցանցավոր հարթակի վրա։
Սա ամենամաքուր բիսկվիթն է, որը գոյություն ունի՝ ոչ մի փխրեցուցիչ, ոչ մի սոդա։ Բարձրությունը գալիս է բացառապես ձվից՝ այն օդից, որը դուք ներմուծում եք խմորի մեջ ու հետո չեք թողնում դուրս գալ։ Ահա թե ինչու հաջողության բանալին ոչ թե բաղադրատոմսի ճշտությունն է, այլ ձեր ձեռքերի մեխանիկան։
Ոմանք ասում են՝ բիսկվիթը բարձրանում է ջեռոցի տաքությունից։ Ոչ, որովհետև ջերմությունը միայն ամրացնում է արդեն գոյություն ունեցող փուչիկները, բայց ստեղծել դրանք պետք է դուք, միքսերով, նախքան ջեռոց մտնելը։ Եթե ձու թերհարած է, ոչ մի ջերմություն արդեն փրկել չի կարող։
Երկրորդ կարևոր կետը՝ օսլան։ Ալյուրի մեջ գլյուտենը ամրություն է տալիս, բայց ծանրացնում է կառուցվածքը։ Օսլան փափկություն է տալիս՝ առանց ուժ կորցնելու։ Հենց այս հարաբերակցությունն է, որ բիսկվիթին տալիս է այն փափկությունը, որ մատը մեջը մտնում է ու հետ է գալիս, ոչ թե ընկճվում։
Վեց հոգու համար այս չափը հենգ է՝ մի տորթի շերտի կամ մի փոքր կարկանդակի համար, ոչ ավել։
Ձուն պետք է լինի սենյակային ջերմաստիճանի, ոչ սառնարանից։ Սառը ձուն դանդաղ է հարվում, օդի փուչիկները փոքր են ու անկայուն։ Եթե մոռացել եք հանել ձուն սառնարանից, դրեք տաք ջրի մեջ տասը րոպե՝ դա արագ ուղղում է, ոչ հրաշք, պարզապես ֆիզիկա։
Շաքարավազը այստեղ ոչ միայն համի համար է։ Նա կայունացնում է ձվի փրփուրը՝ պահելով օդի փուչիկները, մինչև դրանք ամրանան ջեռոցում։ Առանց դրա փրփուրը նստում է, մինչև դուք խմորը ձևի մեջ հասցնեիք լցնել։
Ալյուրն ու օսլան պետք է մաղված լինեն, և ոչ թե «կարելի է և առանց դրա»։ Մաղը բացում է ալյուրի կտորիկները, թող դրանք խառնվեն օդի հետ ևս մեկ անգամ, նախքան ձվի զանգվածին հասնելը։ Եթե ալյուրը ուղղակի լցնեք, կստացվեք խիտ կույտեր, որոնք հետո ծանրացնում են ամբողջ կառուցվածքը։
Ալյուրը խառնելիս շարժումը սպաթուլայով ներքևից վերև է, ոչ շրջանաձև։ Շրջանաձև խառնելով դուք կոտրում եք հենց այն փուչիկները, որոնց համար այսքան երկար հարել եք ձուն։ Սա ամենահեշտ տեղն է, որտեղ ամբողջ աշխատանքը կարող է փչանալ մեկ անզգույշ շարժումով։
Ջեռոցի դուռը չբացելը առաջին քսան րոպեին նույն պատճառով է. ցանկացած օդի հոսք իջնում է ջերմաստիճանը, և բարձրացող խմորը կարող է նստել, քանի դեռ կառուցվածքը չի ամրացել։ Պատրաստության նշանը շամփուրն է՝ չոր դուրս գալը, ոչ թե ժամացույցը։ Քսանհինգ րոպեն ստորին սահմանն է, ոչ ավետարան։
Սառչելը ցանցավոր հարթակի վրա պատահական չէ. եթե դնեք հարթ մակերեսի վրա, ներքևից գոլորշին մնում է, հատակը թրջվում է։ Սա տնային ջեռոցի համար մեկ այլ կարևոր սահմանափակում՝ կոնվեկցիան հարթ տաքացումն է ապահովում, առանց դրա եզրերը կարող են շատ ավելի արագ թխվել, քան կենտրոնը։