Foto me AIXhelato limoni pa makinë akulloreje dhe pa vezë
Një xhelato limoni e thjeshtë, pa vezë dhe pa makinë akulloreje, gati vetëm me disa përbërës bazë.
Etiketat përcaktohen automatikisht nga përbërësit dhe mund të jenë të gabuara. Kontrollo paketimin nëse kjo është e rëndësishme për ty.
Përbërësit
- 250 ml Krem qumështi
- 40 g Sheqer pluhur
- 60 g Lëng limoni
- 90 ml Qumësht
- 90 g Sheqer pluhur
- 15 g Gjalpë
Hapat
Shkrini gjalpin në qumësht, në zjarr të ulët, duke e përzier vazhdimisht.
Shtoni sheqerin pluhur dhe zieni duke përzier me tel, derisa përzierja të trashet pak.
Derdhni qumështin e trashur në një tas dhe lëreni të ftohet plotësisht.
Rrahni kremin e qumështit me sheqer pluhur.
Shtoni qumështin e trashur, të ftohur, dhe përzieni me mikser.
Hidhni lëngun e limonit dhe përzieni mirë.
Derdhni gjithçka në një enë qelqi dhe vendoseni në ngrirës.
420 min
Kjo është xhelato limoni e punuar me dorë, pa makinë akulloreje e pa vezë. Baza nuk është kremi i vezës si në gelato klasike, por një qumësht i trashur me gjalpë e sheqer, që luan rolin e të verdhës: i jep trup, i jep ngjyrë kremoze, dhe pengon që kristalet e akullit të bëhen të mëdha e të rrezikshme.
Suksesi varet nga dy gjëra. E para: qumështi me gjalpë duhet të ftohet plotësisht para se ta shtosh te kremi i rrahur, sepse nxehtësia e tij do të shkrinte kremin dhe do ta bënte lëng, jo shkumë. E dyta: kremin e qumështit duhet ta rrahësh sa të marrë formë, por jo deri në gjalpë – duhet të mbajë ajër brenda, se ai ajër është ai që e bën xhelaton të butë kur e nxjerr nga ngrirësi, jo e fortë si gur.
Lëngun e limonit e hedh në fund, jo rastësisht. Limoni ka acid, acidi prek proteinat e kremit, dhe nëse e shtosh herët, në gjalpë të nxehtë ose pa kujdes, rrezikon ta "thahësh" përzierjen në vend që ta lidhësh butë.
Krem qumështi është shtylla: duhet të jetë i yndyrshëm (zakonisht ai me rreth 30-35% yndyrë), sepse yndyra është ajo që mban butësinë kur xhelatoja ngrin. Nëse merr krem të lehtë, do të ngrijë më i fortë dhe më i akullt, sepse ka më pak yndyrë dhe më shumë ujë të lirë.
Qumështi dhe gjalpi bashkë, kur i zien ngadalë, krijojnë atë bazë të trashë që zakonisht e bën e verda e vezës. Gjalpi jep yndyrë shtesë, qumështi jep lëngshmëri. Zjarri këtu duhet i ulët sepse qumështi digjet lehtë në fund të enës – shenja që e kërkon është kur përzierja fillon të rrethojë lugën në vend që të rrjedhë menjëherë prej saj, atëherë e ke trashësinë e duhur, jo më parë.
Sheqeri pluhur në të dy hapat (te qumështi dhe te krem) nuk është thjesht për ëmbëlsi. Sheqeri ndihmon që xhelatoja të mos ngrijë krejt e ngurtë, sepse ul pak pikën e ngrirjes së ujit brenda përzierjes. Nëse e heq ose e zvogëlon shumë, rrezikon një xhelato që del si një copë akulli, jo e butë.
Lëngu i limonit duhet i shtrydhur fresk, jo i gatshëm në shishe, sepse aroma e vërtetë e limonit është në vajrat e lëvozhgës dhe në aciditetin e freskët, që ikën shpejt kur lëngu rri i mbushur. Sasia mund të luhatet pak sipas shartit të limonit tënd – disa limona janë më të athët, disa më të butë – ndaj shijo përzierjen para se ta ngrish dhe shto pak nëse e ndien të zbehtë.
Nëse nuk ke mikser të fortë për të rrahur kremin, mund ta bësh me dorë me tel, por do të duhet durim – kremi duhet të marrë formë të butë, jo të fortë si për ëmbëlsira të tjera. Mos nxito këtu, se kjo është pjesa që vendos nëse xhelatoja do dalë e ajrosur apo e rëndë.
Disa thonë se xhelato pa makinë akulloreje nuk mund të dalë kurrë kremoze, vetëm akull i grimcuar. Jo, sepse është pikërisht kombinimi i yndyrës nga kremi dhe ajrit të rrahur që zëvendëson punën e makinës – makina thjesht e bën më shpejt dhe më njëtrajtshëm, por parimi është i njëjtë: yndyrë plus ajër kundër kristaleve të mëdha të akullit.
Tetë orë në ngrirës janë kufiri i poshtëm, jo garanci. Ena e qelqit e ndihmon ngrirjen të jetë e njëtrajtshme, por sobat e ngrirësve shtëpiakë ndryshojnë – disa ngrijnë më shpejt, disa më ngadalë. Shenja e vërtetë e gatishmërisë është kur xhelatoja nxjerr lehtë me lugë, jo kur ka mbushur orët.
·