Feta

Luister, feta is geen gewone kaas die je zomaar snijdt en vergeet. Het is een pekelkaas: hij rijpt en wordt bewaard in zoute pekel. Pak je een blokje rechtstreeks uit de pekel, dan voel je het meteen: het oppervlak is nat en koud, en onder je vinger geeft de kaas zacht mee.

Kies feta op gevoel: hij moet zacht meegeven onder je vinger, een beetje verkruimelen bij het aansnijden — dat hoort erbij — en niet rubberachtig terugspringen. Ruik er ook aan: een goede feta ruikt fris en melkig, nooit muf of onaangenaam. En kijk naar de snede: die moet er een beetje vochtig uitzien, niet droog of glazig.

Sommigen zeggen: feta is gewoon witte kaas, je kunt elk wit brokje zo noemen. Nee! Feta is specifiek een pekelkaas, en die pekel is geen bijzaak maar de kern van zijn karakter: zonder pekel geen echte feta. Die misvatting leidt tot een veelgemaakte fout: mensen bewaren feta droog in de koelkast, zonder vocht erbij. Na een tijdje merk je het: de kaas wordt stug en kruimelig, en voelt niet meer zo zacht aan als eerst. Zet hem dus terug in zijn pekel, of maak zelf een zoute oplossing — dan blijft hij zoals feta hoort te zijn.