Rizoto me Gorgonzola dhe ArraFoto me AI

Rizoto me Gorgonzola dhe Arra

Rizoto kremoze me djathë gorgonzola dhe arra.

Racione: 4 Gatim 35 min Makarona
Përmban: qumësht, arra
Etiketat përcaktohen automatikisht nga përbërësit dhe mund të jenë të gabuara. Kontrollo paketimin nëse kjo është e rëndësishme për ty.

Përbërësit

Rizoto me Gorgonzola dhe Arra — përbërësit: Gorgonzola me maskarpone, Qepë, Arra, Vaj ulliri, Kripë, Piper i bardhë
  • 120 g Gorgonzola me maskarpone
  • 1 copë Qepë
  • 30 g Arra
  • 2 lugë gjelle Vaj ulliri
  • Kripë sipas shijes
  • Piper i bardhë sipas shijes
  • 1 lugë gjelle Grana Padano
  • 350 g Oriz Carnaroli
  • Lëng perimesh sipas nevojës
  • 120 ml Verë e bardhë

Hapat

  1. Në një tigan skuqni qepën e grirë imët në vaj ulliri.

  2. Shtoni orizin dhe skuqeni lehtë duke e përzier vazhdimisht.

  3. Hidhni verën e bardhë dhe lëreni të avullojë plotësisht.

  4. Vazhdoni gatimin e rizotos duke shtuar gradualisht lëngun e perimeve, derisa orizi të gatuhet.

  5. Pak minuta para se të jetë gati, shtoni arrat e grira, kripni sipas shijes dhe shtoni piper të bardhë.

  6. Në fund të gatimit shtoni gorgonzolën me maskarpone dhe përzieni derisa të marrë konsistencë kremoze.

  7. Shtoni një lugë Grana Padano dhe shërbejeni menjëherë.

Rizoto s'është "oriz me lëng", është teknik: kokrriza e Carnaroli-t ka një zemër plot amidon që del gradualisht në lëng dhe krijon vetë kremin. Prandaj suksesi nuk varet nga sasia e lëngut që shkruan receta, varet nga durimi yt ta shtosh pak e pak, duke pritur që orizi ta "pijë" çdo herë, jo duke e mbytur me gjithë lëngun njëherësh.

Disa thonë se rizoto do përzierje pa ndalur nga fillimi në fund. Jo, sepse në fillim, kur hedh orizin në qepën e skuqur, qëllimi është ta mbështjellësh me vaj, jo ta lodhësh; vetëm më vonë, kur fillon të shtosh lëngun, përzierja e vazhdueshme është ajo që nxjerr amidonin dhe bën kremin. Para kësaj kohe, përzierja e tepërt vetëm thyen kokrrizat.

Gorgonzola me maskarpone dhe arrat janë çift i zakonshëm: njëri jep forcë e kripshmëri, tjetri jep yndyrë e ëmbëlsi që e zbut. Shtohen në fund jo nga ritual, por sepse djathi me gjizë e tretshme nëse zihet gjatë bëhet i rëndë dhe humb kremozitetin; nxehtësia e vet orizit mjafton ta shkrijë.

Qepa grihet imët dhe skuqet ngadalë, jo për t'u skuqur kafe, por për t'u bërë e butë dhe e ëmbël — baza mbi të cilën ndërtohet gjithçka. Nëse e nxehtësh shumë fort, qepa karamelizohet para kohe dhe merr shije të djegur që i mbetet gjithë rizotos; shenja që e sheh: qepa bëhet e zbehtë dhe transparente, jo e errët.

Orizi Carnaroli hidhet mbi qepë dhe përzihet me vaj derisa çdo kokërr të marrë shkëlqim — kjo e mbyll pak sipërfaqen e kokrrizës dhe e ndihmon të mbajë formën ndërsa gatuhet. Nëse nuk ke Carnaroli, kriteri është: të kesh oriz me amidon të lartë dhe kokërr të fortë që nuk zbutet shpejt — Arborio bën të njëjtën punë, veç lëshon pak më shumë amidon dhe del më i trashë.

Vera shtohet për të pastruar tiganin dhe për t'i dhënë rizotos pak thartësi që balancon yndyrën e djathit më vonë; lihet të avullojë plotësisht jo si formalitet, por sepse alkooli i pagatuar lë shije të ashpër. E njeh gatishmërinë nga era: kur nuk ndjen më erë alkooli, por vetëm era e thartë e verës së tretur, mund të vazhdosh.

Lëngu i perimeve shtohet gradualisht, zakonisht me një gotë në çdo hedhje, dhe lihet të thithet para se të hedhësh tjetrën. Sasia totale varion — nuk ka numër fiks, sepse varet nga sa shpejt avullon te soba jote dhe sa amidon lëshon orizi; prandaj mos e lidh suksesin me sasinë e shkruar, lidhe me shenjën: oriz që është i butë nga jashtë por ka ende një fije rezistencë në mes, jo të fortë si gur, jo qull.

Arrat shtohen të grira pak para fundit që të mbajnë kafshatë, jo të zhyten e të zbuten plotësisht; nëse i shton shumë herët, humbasin krisjen dhe bëhen vetëm pluhur yndyror në fund. Gorgonzola me maskarpone shkrihet me nxehtësinë e vet gatimit, pa zjarr shtesë, duke e përzier derisa të bashkohet me orizin dhe lëngun e mbetur, duke krijuar atë konsistencë që rrjedh ngadalë në pjatë, jo që rri më e fortë. Nëse nuk e ke pikërisht këtë lloj djathi, kriteri është: djathë blu i butë, i grasuar mjaft sa të shkrihet lehtë — kombinim gorgonzola e thjeshtë me pak krem gjize bën të njëjtën punë.

Grana Padano në fund nuk është për shije të re, është për të lidhur gjithçka dhe për të dhënë pak kripë e trashësi shtesë; nëse e ke vetëm parmixhano, zëvendëson pa problem, sepse kriteri është djathë i fortë, i pjekur, që shkrihet dhe lidh, jo djathë i freskët.

Raporto këtë recetë hello@fridge.menu