Foto me AITartufa me Portokall dhe Çokollatë
Tartufa të shpejta e kremoze me portokall dhe çokollatë të zezë, ëmbëlsirë pa pjekje.
Etiketat përcaktohen automatikisht nga përbërësit dhe mund të jenë të gabuara. Kontrollo paketimin nëse kjo është e rëndësishme për ty.
Përbërësit
- 300 g biskota savoiardi
- 120 g sheqer pluhur
- 250 g ricotta
- 90 ml lëng portokalli
- 1 copë lëvore portokalli
- 80 g çokollatë e zezë
- pluhur kakao sipas shijes
Hapat
Në blender grijmë biskotat savoiardi deri në formën e një pluhuri të imët, si thërrime.
I kalojmë thërrimet në një tas të madh, shtojmë sheqerin pluhur dhe përziejmë.
Shtojmë ricotën dhe përziejmë mirë derisa të bëhet masë homogjene.
Hedhim lëngun e portokallit dhe shtojmë lëvoren e portokallit, përziejmë.
Shkrijmë çokollatën e zezë në avull uji ose në mikrovalë, e hedhim në përzierje dhe përziejmë derisa të bëhet masë e njëtrajtshme.
E mbulojmë tasin me film ushqimor dhe e vendosim në frigorifer për 30 minuta, që masa të bëhet më e lehtë për t'u formuar.
30 minFormojmë topthe të vegjël nga masa, duke marrë pak përzierje dhe duke e rrotulluar me duar.
Çdo topth e rrotullojmë në sheqer pluhur ose pluhur kakao.
Tartufat e gatshme i ruajmë në frigorifer deri në shërbim.
Kjo nuk është ëmbëlsirë që piqet, është ëmbëlsirë që ftohet dhe merr formë. Thelbi i saj janë thërrimet e biskotave të thithura me ricotë dhe lëng portokalli, pastaj çokollata që i lidh të gjitha bashkë si një lak. Nuk ka furrë, nuk ka zjarr që të shqetësojë - ka vetëm një tas, një frigorifer dhe duar të durueshme.
Suksesi nuk varet nga ndonjë hap i veçantë dramatik, varet nga ekuilibri i lagështisë. Nëse masa është shumë e lëngshme, topthat shpërndahen në duar si rërë e lagur; nëse është shumë e thatë, nuk bashkohen fare. Këtë e sheh me sy dhe e ndien me gishta, jo me recetë të shkruar në gram ujë.
Disa thonë se tartufa duhet të jetë gjithmonë me çokollatë dhe gjalpë, pa biskota. Jo, sepse kjo është pikërisht familja e tartufave "të ftohta", ato që lindën si zgjidhje praktike për të mos hedhur biskotat e mbetura - jo si imitim i ndonjë ëmbëlsire tjetër. Economia e kuzhinës, jo rregulli i dikujt.
Biskotat savoiardi grihen në pluhur të imët sepse duhet të thithin lëngun pa lënë copa të ndjeshme nën dhëmb. Nëse i grin pak, ndjen kokrriza në gojë; nëse i lë copa të mëdha, masa nuk bashkohet dot. Në mungesë të tyre, çdo biskotë e thatë dhe pa shumë yndyrë bën punë - edhe një thelë bukë e tharë e grimcuar mirë mund të zëvendësojë, parimi është: thërrime e thatë që thith lëngun, jo byrek apo gjë e yndyrshme, se yndyra tjetër e bllokon lidhjen me ricotën.
Ricota është ajo që jep trup kremoz, pa pasur nevojë për vezë apo gjalpë. Zgjidhet e freskët, jo e lëngshme, se nëse del ujë prej saj masa mbetet e lagësht dhe nuk formohet. Nëse nuk gjen ricotë, kosi i trashë e kulluar pak në peshqir pëlhure bën të njëjtën punë - jo rastësisht, pasi kosi është pjesë e çdo vakti këtu dhe e njeh tashmë trashësinë e tij të duhur për këtë lloj pune.
Lëngu dhe lëvorja e portokallit nuk janë thjesht shije, janë ajo pika aciditeti dhe lagështie që balancon ëmbëlsinë e sheqerit dhe të çokollatës. Lëvorja duhet të jetë vetëm pjesa e jashtme e ngjyrosur, pa të bardhën e brendshme, sepse e bardha është e hidhur dhe e vret shijen e gjithë masës - kjo është e meta e vërtetë, jo vetëm "kujdes mos e tepro".
Çokollata e zezë shkrihet butë, pa u mbishkrirë, se nëse nxehet shumë ndahet dhe bëhet kokrrizore kur ftohet brenda masës. Shenja e saktë: shkrin derisa rrjedh e lëmuar nga luga, pa kokrriza, dhe hiqet nga nxehtësia menjëherë. Nëse nuk ke çokollatë të zezë, ajo me qumësht bën punë, por masa do dalë më e ëmbël - kjo është zgjedhje shije, jo gabim teknik.
Fregimi 30 minuta në frigorifer nuk është rregull magjik, është kohë minimale që yndyra e çokollatës të forcohet sa duhet për t'u formuar me duar pa u shkrirë menjëherë nga nxehtësia e tyre. Nëse dhoma është e nxehtë ose duart djegin shpejt, lëre më gjatë - masa të thotë vetë kur është gati, kur nuk ngjitet më fort pas gishtave.
Rrotullimi në sheqer pluhur ose kakao bëhet në fund, jo më herët, sepse pluhuri thith lagështi dhe nëse e lë gjatë mbi topthat, zbutet dhe humbet atë shtresë të thatë që i dallon nga vetë masa e brendshme. Durimi këtu është përbërës real: nëse nxiton topthat para se të forcohen, i shpërbën në duar dhe fillon nga e para.