Foto me AIKek me Miell Integral
Një kek i lehtë dhe i ajrosur, i përgatitur me miell integral, perfekt për çdo rast.
Etiketat përcaktohen automatikisht nga përbërësit dhe mund të jenë të gabuara. Kontrollo paketimin nëse kjo është e rëndësishme për ty.
Përbërësit
- 400 g Miell integral
- 280 g Sheqer
- 3 copë Vezë
- 150 ml Vaj luledielli
- 100 ml Qumësht në temperaturë ambienti
- 16 g Pluhur pjekjeje
- 1 copë Lëvore limoni ose portokalli
- Sheqer pudër vanilje, sipas shijes, për servirje
Hapat
Derdhni sheqerin në një tas, shtoni vezët dhe përzieni me rrahëse për disa minuta derisa të merrni një masë të ajrosur dhe të butë
Pa ndaluar përzierjen, derdhni ngadalë vajin e luledielli në rrjedhë të hollë
Shtoni miellin së bashku me pluhurin e pjekjes në disa pjesë dhe përzieni mirë
Hidhni qumështin në temperaturë ambienti dhe shtoni lëvoren e limonit ose portokallit për aromë
Përzieni me rrahëse derisa të merrni një përzierje të njëtrajtshme dhe pa kokrriza
Ngrohni furrën në 180 gradë
Vendosni brumin në një tepsi me diametër rreth 24 centimetra dhe rrafshoni sipërfaqen me një shpatull
Pjekeni kekun rreth 1 orë, duke kontrolluar gatishmërinë me një shkop druri
60 minLëreni kekun të ftohet plotësisht para se ta hiqni nga tepsia
Shërbejeni duke e spërkatur bujarisht me sheqer pudër vanilje
Ky është një kek i thjeshtë shtëpiak, me miell integral, pa gjëra të komplikuara - vezë, sheqer, vaj, pak qumësht, lëvore limoni a portokalli. Nuk është ëmbëlsira që shkëlqen në foto, por ajo që del nga furra e shtëpisë kur ke dëshirë për diçka të ngrohtë me kafen.
Suksesi këtu varet nga një gjë e vetme: sa ajër fut vezëve dhe sheqerit në fillim. Nëse e rrah mirë atë masë, keku ngrihet vetë, pa pyetur pluhurin e pjekjes për ndihmë ekstra. Nëse e rrah shpejt dhe pak, keku del i rëndë, si top, sado miell integral të fusësh brenda.
Miell integral do të thotë brumë që thith më shumë lëng dhe merr pak më gjatë kohë të ngrihet se mielli i bardhë. Prandaj qumështi në temperaturë ambienti nuk është kapriço - i ftohtë mbyll yndyrat e vajit dhe brumi humb atë lëmueshmëri që kërkon receta.
Vezët dhe sheqeri janë shtylla e kekut. Rrahja e gjatë e tyre fut flluska ajri që më pas mbahen nga pluhuri i pjekjes gjatë pjekjes - pa këtë hap, asnjë sasi pluhuri pjekjeje nuk e shpëton kekun nga të qenit i dendur. Disa thonë se mjafton të rrahësh pak dhe pluhuri i pjekjes bën pjesën tjetër. Jo, sepse pluhuri zgjeron flluskat që ekzistojnë, nuk i krijon vetë nga e para.
Vaji i luledielli zëvendësohet lehtë me çdo vaj bimor neutral në shije - kriteri është të mos ketë shije të vetën që mund të mbulojë lëvoren e agrumeve. Vaji i ullirit, për shembull, e ndryshon krejt kekun, jo domosdoshmërisht keq, por ndryshe.
Mielli integral jep strukturë më të dendur dhe shije pak më të thellë se mielli i bardhë. Nëse nuk e ke, mund ta zëvendësosh pjesërisht me miell të bardhë, por atëherë ul pak qumështin, sepse mielli i bardhë thith më pak lëng. Pluhuri i pjekjes duhet të jetë i freskët - testo atë me pak ujë të nxehtë, nëse nuk nxjerr flluska menjëherë, hidhe, se keku nuk ngrihet dot vetëm me shpresë.
Lëvorja e limonit a portokallit nuk është zbukurim, është ajo që e shpëton kekun nga të qenit i thjeshtë dhe pa shije. Hiqe lëkurën e sipërme, pa pjesën e bardhë të hidhur poshtë saj - aty fshihet hidhësia që s'të duhet.
Gatishmërinë nuk e gjykon vetëm nga ora. Shkopi i drurit del i thatë - kjo është shenja e vërtetë, jo minutat. Nëse del me brumë ngjitur, prit edhe pak, edhe nëse koha ka kaluar. Furra jote shtëpiake mund të ngrohë ndryshe nga furra e fqinjit, prandaj kontrollo vetë, mos u beso vetëm numrave.
Lëre kekun të ftohet plotësisht para se ta heqësh nga tepsia - kjo është durim i pastër, jo opsion. Nëse e nxjerr i nxehtë, thërrmohet, sepse struktura e brendshme ende nuk është vendosur. Sheqeri pudër me vanilje në fund nuk e shpëton një kek të dalë keq, por e plotëson mirë atë që ka dalë mirë.
·