AI-fotoVolkorentaart
Een luchtige taart van volkorenmeel, op smaak gebracht met citroen- of sinaasappelrasp en bestoven met poedersuiker.
Labels worden automatisch bepaald op basis van de ingrediënten en kunnen onjuist zijn. Controleer de verpakking als dit voor jou belangrijk is.
Ingrediënten
- 400 g Volkorenmeel
- 280 g Suiker
- 3 stuks Eieren
- 150 g Zonnebloemolie
- 100 g Melk op kamertemperatuur
- 16 g Bakpoeder
- 1 stuks citroen- of sinaasappelrasp
- Poedersuiker vanille, naar smaak, voor het serveren
Stappen
Doe de suiker in een kom, voeg de eieren toe en klop met een garde enkele minuten tot een luchtig mengsel ontstaat
Giet, terwijl u blijft kloppen, de zonnebloemolie er in een dun straaltje bij
Voeg in enkele keren het meel samen met het bakpoeder toe en meng goed
Giet de melk op kamertemperatuur erbij en voeg de citroen- of sinaasappelrasp toe voor de smaak
Klop met een garde tot een gladde, egale consistentie
Verwarm de oven voor op 180 graden
Doe het beslag in een vorm met een diameter van ongeveer 24 centimeter en strijk het oppervlak glad met een spatel
Bak de taart ongeveer 1 uur, controleer de gaarheid met een houten prikker
60 minLaat de taart volledig afkoelen voordat u hem uit de vorm haalt
Serveer rijkelijk bestoven met vanillepoedersuiker
Dit is geen taart met room en lagen, dit is een cake, een roerbeslag dat zijn luchtigheid niet krijgt van geklopt eiwit of van lang gerezen deeg, maar van twee dingen tegelijk: lucht die je er zelf inklopt bij het begin, en bakpoeder dat in de oven die lucht laat uitzetten. Alles hangt daarvan af. Als je stap één half doet, heb je een plat, dicht ding, hoe goed je bakpoeder ook is.
Volkorenmeel maakt het een andere cake dan de witte variant waar iedereen aan denkt bij het woord taart. Volkoren heeft de kiem en de zemel nog in zich, dat is vet en vezel die vocht vasthouden en het kruim zwaarder maken. Daarom staat er relatief veel olie en melk in dit recept: dat is geen toeval, dat is compensatie voor een meel dat van nature minder luchtig bakt dan gebuild wit meel. Je proeft dat ook: voller, iets nootachtig, minder zoet-neutraal dan een witte cake.
Waar het op aankomt is de volgorde waarin je lucht inbrengt en weer bewaart. Suiker en ei eerst goed opkloppen, dan pas olie in een dun straaltje erbij — dat straaltje is geen keukenfrickerij, dat is emulgeren: olie die langzaam in een luchtig ei-suikermengsel trekt, blijft gebonden; olie die je er in één klap bij gooit, drukt de lucht er half uit. Dan het meel met bakpoeder, in delen, zodat je niet hoeft te forceren en geen lucht hoeft weg te slaan om alles gemengd te krijgen.
De oven op 180 graden is hier een redelijk startpunt, maar een huishoudoven liegt vaak twintig graden in beide richtingen, en bij een cake met bakpoeder maakt dat uit: te heet en de buitenkant zet dicht voordat het bakpoeder zijn werk binnenin heeft afgemaakt, dan krijg je een gescheurde bult boven een nog wat klef midden. Daarom is die prikker aan het eind je echte instrument, niet de klok. Prik in het midden, komt hij er schoon uit, zonder nat beslag eraan, dan is hij klaar. Zestig minuten is de ondergrens, geen eindpunt.
Sommigen zeggen dat je de ovendeur niet open mag doen tijdens het bakken, anders zakt de cake in. Nee, want dat geldt vooral in de eerste twintig minuten, als het bakpoeder nog actief aan het werk is en een plotselinge temperatuurval de bel lucht laat inzakken voor hij stevig genoeg is. Na drie kwartier, om te prikken, is het kruim al gezet en gebeurt er niets ergs meer.
De eieren en melk op kamertemperatuur zijn geen gewoonte om het gewoonte, maar om dezelfde reden als het straaltje olie: koude ingrediënten laten olie weer stollen in kleine druppeltjes zodra ze samenkomen, en dan breekt je emulsie, je krijgt een beslag dat er korrelig uitziet in plaats van glad. Heb je geen tijd te wachten, zet het ei kort in lauw water, dat werkt net zo goed.
Zonnebloemolie kies je hier voor zijn neutrale smaak, niet om de olie zelf — het criterium is: een vloeibare, smaakarme vetstof die bij kamertemperatuur vloeibaar blijft. Andere neutrale plantaardige oliën met dezelfde eigenschap doen het net zo goed, boter zou hier een andere textuur geven omdat het bij kamertemperatuur vast is en dus anders emulgeert.
De rasp van citroen of sinaasappel is geen decoratie, het is de enige echte smaakbron naast de suiker zelf, want volkorenmeel en olie zijn allebei vrij neutraal van smaak. Neem de schil van onbehandelde vruchten als je kunt, want bij gewone citrusvruchten zit er vaak een waslaag op de schil die je liever niet mee raspt.
En dan het geduld, want dat is hier echt een ingrediënt en geen aanbeveling: laat de taart volledig afkoelen voor je hem uit de vorm haalt. Een warme cake is nog bezig zijn kruimstructuur vast te zetten, haal je hem er dan uit, dan breekt hij of zakt hij half in. Dat wachten voelt zinloos als de geur door de keuken trekt, maar het is het enige moment waarop je het resultaat van een uur werk niet meer kunt verpesten door haast.
·