Yapay zeka fotoğrafıKremamsı Mango Soslu Mango-Avokado Salatası
Kinoa, edamame, roka, mango ve avokadonun kremamsı mango sosuyla buluştuğu taze bir salata.
Etiketler malzemelerden otomatik olarak belirlenir ve hatalı olabilir. Sizin için önemliyse ambalajı kontrol edin.
Malzemeler
- 150 g Kinoa
- 75 g Edamame ayıklanmış
- 125 g Roka
- 2 adet Mango küp doğranmış
- 2 adet Avokado küp doğranmış
- 50 g Kaju tuzlu ve kabaca kıyılmış
- 1 demet Kişniş taze
Mango sosu için
- 100 g Mango yumuşak ve olgun, küp doğranmış
- 1 diş Sarımsak
- 1 çay kaşığı Zencefil ince rendelenmiş
- 0.5 çay kaşığı Füme Toz Biber
- 1 yemek kaşığı Balık Sosu
- 1 adet Misket Limonu suyu ve kabuk rendesi
- 100 ml Crème Fraîche
Yapılışı
Kinoayı yıkayın ve paket üzerindeki talimata göre haşlayın.
Edamame üzerine kaynar su dökün ve kinoayla karıştırın.
Roka, mango ve avokadoyla birlikte bir tabağa yerleştirin.
Mango sosu için: tüm malzemeleri birlikte çırpın ve tatlandırın.
Salatanın kalanı hazırlanırken sosun dinlenmesine izin verin.
Sosu ince şeritler halinde dağıtın.
Servis etmeden önce kaju ve kişniş serpin.
Bu salata aslında iki ayrı fikrin birleşmesi: bir yanda kinoa, edamame, roka, mango ve avokadodan kurulu taze bir karışım, öte yanda balık sosu ve füme toz biberle sertleşmiş, crème fraîche ile yumuşatılmış bir mango sosu. İkisi ayrı ayrı sıradan kalır, bir araya gelince salata «tutar» ya da «tutmaz» — bu tamamen sosun kıvamına ve tuz dengesine bağlı.
Kinoa burada bulgurun yaptığı işi görüyor: hacim veriyor, dişe bir direnç katıyor. Ama bulgurdan farkı, kinoanın yağ tutmaması, suyu bırakmaması. Yanlış pişirilmiş kinoa ya camsı kalır ya da lapa olur; iki hâlde de salata ağırlaşır, tazeliğini kaybeder.
Sosun sırrı dinlendirmekte. Balık sosunun keskinliği, zencefilin iğneleyiciliği, limonun ekşiliği ilk çırpıldığında birbirine yabancıdır. Buzdolabında biraz bekleyince crème fraîche bunları kendi içine çeker, sos pürüzsüzleşir. Acele edip hemen dökerseniz tabakta tutmaz, sulanır, salatanın dibine akar gider.
Kaju ve kişniş en sona bırakılıyor çünkü ikisi de nemle temas eder etmez karakterini kaybeder — kaju yumuşar, kişniş sararır. Servisten hemen önce serpmek, salatanın canlı kalmasının tek garantisi.
Kinoayı paketin üzerindeki talimata güvenin ama gözünüzü de kullanın: tanecikler şeffaflaşıp küçük bir halka — filiz izi — belirince hazırdır, daha fazla kaynatırsanız lapa olur. Bazıları kinoayı yıkamadan pişirir, acı çıkmaz der; hayır, çünkü tanenin üzerindeki saponin tabakası gerçekten acı bırakır, bir elek altında ovalayarak yıkamak bu acıyı alır, abartılı bir temizlik değildir bu, kimyasal bir gerçektir.
Edamame zaten haşlanmış satılıyorsa üzerine kaynar su dökmek sadece ısıtma işidir, donmuş ve çiğse gerçek haşlamaya ihtiyacı var — su tekrar kaynamaya başlayıp birkaç dakika geçince tanecikler koyu yeşile döner, bu renk değişimi pişme işaretidir.
Mango seçiminde ölçüt şu: parmakla hafif bastırınca iz bırakıp geri dönen, ama çamur gibi ezilmeyen meyve olgundur. Salatalık mango sert ve dirençli kalmalı — küp doğrandığında kenarları net durmalı, ezilip yapışmamalı. Sos için kullanılan mango ise tam tersi, yumuşak ve neredeyse akıcı olanı — çırpıldığında pürüzsüz bir kıvam versin diye. Türkiye'de taze mango bulmak zorsa, konserve ya da dondurulmuş mango da işi görür, yeter ki sostaki mango gerçekten yumuşak olsun.
Avokado da benzer bir mantıkla seçilir: sapının çıkarıldığı yerde altı koyu ve yumuşaksa olgundur, bastırınca direnç veriyorsa daha bekletin. Erken kesip doğrarsanız havayla temas edip kararır — limon suyunun bir kısmını avokadoya da sürmek bu kararmayı geciktirir, salatanın görünüşünü değil ama tazelik hissini korur.
Sosta balık sosu, tuzun yerini alıyor ama tek başına tuzdan farkı, içinde fermente bir derinlik taşıması — yokluğunda yerine sadece tuz koyabilirsiniz ama o zaman sos düzleşir, derinliğini kaybeder. Füme toz biber ise sosa bir ocak dumanı hissi katıyor, elinizde yoksa normal toz biberle de olur ama o zaman sadece renk ve hafif bir keskinlik kalır, duman eksik kalır.
Crème fraîche Türkiye'de her markette yoktur; yoğurtla süzme krema karışımı ya da ekşi kaymak benzer bir kıvam ve ekşilik verir — ölçüt şudur: kaşıktan akmayacak kadar yoğun, ama çırpınca pürüzsüzleşebilecek kadar yumuşak olmalı. Sabrınız burada asıl malzeme: sosu buzdolabında bekletmeden servis ederseniz tatlar birbirine karışmamış, dağınık kalır.
Bu salata Türkiye'nin alışkanlıklarına pek uymaz — çorbasız, pilavsız, bulgursuz bir öğün. Ama tam da bu yüzden, ağır bir ana yemekten önce hafif bir giriş olarak, ya da yazın tek başına bir öğle yemeği olarak düşünülebilir; çayınızı sonra için, bu salatanın yanına gitmiyor zaten.