Perzik

Een perzik koop je nooit met je ogen alleen. Druk er zachtjes met je duim tegen, bij de steel. Geeft hij een klein beetje mee, dan is hij rijp. Blijft hij hard als steen, leg hem dan nog een dag op het aanrecht, nooit in de koelkast, want een perzik die te vroeg koud wordt, wordt vaak melig en smaakt flets in plaats van zoet. Ruik eraan, van dichtbij. Een rijpe perzik geurt zoet en een beetje bloemig. Ruikt hij nog nergens naar, wacht dan gewoon nog even, de geur komt vanzelf als hij klaar is.

Sommige mensen zeggen: hoe roder de perzik, hoe rijper. Nee! Die rode blos zegt weinig over rijpheid. Kijk liever naar de ondergrondkleur, de kleur onder die blos. Is die geel of crème, dan is de perzik rijp. Is die nog groen, dan moet hij verder rijpen, ook al ziet hij er rood en mooi uit. Wie alleen op de blos let, koopt een stralend rode perzik die binnenin nog hard en zuur is, en legt de schuld dan bij de verkoper, terwijl hij gewoon niet goed heeft gevoeld of geroken. Vertrouw je duim en je neus, niet alleen je oog.