Tijm

Kijk eens goed naar tijm voordat je hem koopt. Verse tijm moet grijsgroen zijn, nooit grauw of nat, en de blaadjes blijven stevig aan het takje zitten. Pluk er een blaadje af en wrijf het tussen je vingers: ruikt het scherp, kruidig, bijna een beetje harsachtig? Dan is het goed spul. Ruikt het naar niets, of naar hooi, dan heeft de tijm te lang in de winkel gelegen en heb je straks een saus zonder ziel.

Mensen zeggen vaak: tijm is een delicaat kruid, dus voeg hem pas op het eind toe, net als basilicum. Nee! Tijm is taai, houtig bijna, en juist daarom hoort hij er vanaf het begin bij. Hij heeft tijd nodig om zijn aroma af te geven aan olie, bouillon of vlees. Laat je hem meekoken, dan ruik je hoe die kruidige geur langzaam door de hele pan trekt, tot in elke hap.

Die vergissing zie je in elke keuken: een stoofpot die drie uur pruttelt, en pas in de laatste minuut komt de tijm erbij, uit angst dat hij "verbrandt". Zonde. Laat hem meekoken vanaf het begin, haal de takjes er pas aan het eind uit, en je ruikt het verschil meteen.