Zanddeeg

Kijk naar kruimeldeeg en je voelt meteen wat je in handen hebt. Je vingers wrijven boter tussen de bloem door tot het eruitziet als grof zand. Zo hoort het te voelen: koel, kruimelig, niet plakkerig.

Beoordeel het op kleur en geur, niet op de verpakking. Goed kruimeldeeg is bleekgeel, niet grauw, en ruikt naar boter, zuiver en fris, nooit ranzig of naar plastic. Gebakken proef je dat meteen: het smelt kort en zanderig op de tong en valt in kruimels uiteen, zonder dat je hoeft te bijten.

Sommige mensen zeggen: hoe meer je het kneedt, hoe mooier het wordt. Nee! Juist het tegenovergestelde is waar. Een lang gekneed deeg wordt warm en taai in je handen, en dat voel je ook in de oven: in plaats van een bodem die licht breekt onder je vork, krijg je iets dat terugveert als een stuk brood en tijdens het bakken krimpt. Werk daarom snel, met koude handen, en stop zodra het deeg samenkomt.