Foto me AIStrudel me gështenja
Një byrek i ëmbël me gështenja të ziera, bërë me brumë të thjeshtë dhe mbushje me bajame dhe kakao.
Etiketat përcaktohen automatikisht nga përbërësit dhe mund të jenë të gabuara. Kontrollo paketimin nëse kjo është e rëndësishme për ty.
Përbërësit
- 120 g Gjalpë i ftohtë
- 300 g gështenja të ziera
- 300 g Miell
- 150 g Sheqer
- 1 copë Vezë
- 1 copë e verdhë veze
- 50 g bajame të grira në fletë
- 1 copë Rum
- 1 lugë çaji Pluhur kakao
- 1 majë Kripë
- copë sheqer pluhur për spërkatje
Hapat
Hedhim miellin grumbull me një majë kripe, duke bërë një gropë në mes për sheqerin, vezën, të verdhën e vezës dhe gjalpin e ftohtë.
Përzjejmë shpejt të gjithë përbërësit e brumit derisa të krijohet një top i lëmuar dhe homogjen.
E mbështjellim brumin me film ushqimor dhe e lëmë të pushojë në frigorifer.
Pastrojmë gështenjat e ziera nga lëvozhga dhe membrana, i presim në copa mesatare.
U shtojmë gështenjave bajame të grira në fletë, rum dhe pluhur kakao, i përzjejmë mirë.
E hapim brumin në një sipërfaqe të spërkatur me miell, në trashësi rreth 5 mm.
Formojmë nga brumi një drejtkëndësh të gjatë dhe vendosim mbushjen në mes.
E rrotullojmë strudelin, duke filluar nga ana më e gjatë, derisa të mbyllet plotësisht.
E vendosim strudelin në një tepsi me letër furre dhe e lyejmë me vezë të rrahur.
E pjekim në furrë të ngrohur në 200 gradë (nxehtësi e zakonshme, pa ventilator) për rreth 35 minuta, ose me ajër të nxehtë (ventilator) në 180 gradë.
35 minE lëmë strudelin të ftohet, pastaj e spërkatim me sheqer pluhur.
Kjo është një strudel, por jo ai me mollë që e njihni të gjithë. Mbushja këtu është gështenjë e zier, e ëmbëlsuar vetëm aq sa duhet nga sheqeri, me pak kakao e rum për thellësi, jo për ëmbëlsirë vetë. Suksesi varet nga dy gjëra: brumi dhe mbushja të mos jenë shumë të lagësht njëri me tjetrin — nëse gështenja mban lagështi, brumi poshtë mbetet i papjekur sado kohë ta mbash në furrë.
E dyta: gjalpi duhet i ftohtë kur hyn në brumë, jo se e thotë receta kot, por se gjalpi i ngrohtë shkrihet në duar dhe brumi bëhet i rëndë, më afër bukës sesa strudelit. Këtu nuk ka maja, nuk ka ngritje — gjithçka që e bën të brishtë brumin është ftohtësia e gjalpit dhe çfarë bën furra pas.
Mos prisni një byrek tjetër me shtresa të holla që kërcasin si gjethe — kjo është një familje tjetër brumi, më afër pastës së ëmbël sesa fletës së byrekut. Po të kesh në mendje byrekun kur e hap brumin, do ta hapësh shumë hollë dhe do të çahet kur mbushet. Këtu trashësia 5 mm është pikënisje, jo detaj dekorativ.
Gështenjat e ziera janë zemra e gjellës, dhe këtu prekim shkakun e vërtetë të shumë strudeleve që dalin të lagësht poshtë: gështenja mban ujë edhe pasi e ke zier dhe pastruar. Nëse i presim në copa dhe i hedhim direkt mbi brumë pa i lënë të ftohen e të thahen pak mbi një peshqir a kuzhinier letre, ajo lagështi migron në brumë gjatë pjekjes dhe këmba e strudelit mbetet e papjekur edhe kur maja sipër ka marrë ngjyrë. Sa më thatë gështenja para se të futet në brumë, aq më e sigurt është pjekja.
Gjalpi i ftohtë në brumë ka një punë të vetme: të mos shkrihet para kohe. E prekim me gishta, jo e lëmë të zbutet në banak — sa më shpejt ta përzjejmë, aq më pak kohë ka gjalpi të ngrohet nga duart tona. Nëse e keni harruar jashtë dhe është zbutur, nuk është fundi i botës, por brumi do të bëhet pak më i rëndë dhe më pak i lehtë në gojë.
Veza dhe e verdha e vezës lidhin brumin bashkë dhe i japin pak elasticitet, që të mund ta hapësh e ta rrotullosh pa u thyer në cepa. Mos prisni një brumë që shtrihet si goma — do të çahet pak në anë kur e rrotulloni, dhe kjo s'është problem, thjesht e mbyllni me gishta.
Bajamet e grira në fletë në mbushje bëjnë dy punë: japin kafshim, që gështenja e butë të mos mbetet pastë homogjene, dhe thithin pak nga lagështia. Nëse s'i keni, merrni arra të grira imët — do t'ju mungojë pak kërcitja, por efekti i thithjes mbetet i njëjtë. Rumi dhe kakaoja nuk janë aty për ëmbëlsi, janë për thellësi — nëse nuk doni alkool, zëvendësojeni me pak esencë vanilje, kriteri është: diçka aromatike dhe e lëngshme, jo e ëmbël vetë.
Pushimi i brumit në frigorifer para se ta hapni nuk është zakon bosh — gluteni që është formuar gjatë përzierjes relaksohet, dhe brumi nuk tërhiqet mbrapsht kur e hapni. Nëse e hapni menjëherë pa pushim, do të luftoni me brumin çdo herë që e shtrini, sepse ai do të kërkojë të kthehet në formën e vet. Durimi këtu është përbërës real, jo frazë — mos e ngutni këtë hap.
Nxehtësia 200 gradë e zakonshme, ose 180 me ventilator, nuk është arbitrare: ventilatori lëviz ajrin dhe pjek më shpejt e më njëtrajtshëm, prandaj temperatura ulet pak që maja të mos digjet para se brendia të pjekë. Shenja e vërtetë e gatishmërisë është maja e strudelit — kur merr ngjyrë kafe të artë dhe nuk është më e zbehtë-e-lagësht në pamje, atëherë është gati; 35 minutat janë vetëm kufiri i poshtëm nga i cili filloni të shikoni.
·