Yapay zeka fotoğrafıİncirli Salata
Roka, jambon, keçi peyniri ve kızarmış ekmek küplerinin eşlik ettiği taze incir salatası.
Etiketler malzemelerden otomatik olarak belirlenir ve hatalı olabilir. Sizin için önemliyse ambalajı kontrol edin.
Malzemeler
Yapılışı
Rokayı akan suyun altında iyice yıkayın ve salata kurutucusu ile kurulayın.
Rokayı bir salata kasesine koyun ve yağından temizlenip ince şeritler halinde kesilmiş jambonu ekleyin.
İncirleri kabuğundan soyun, dilimleyin ve salataya ekleyin.
Keçi peynirini küçük küpler halinde doğrayın ve roka ile incirin bulunduğu salataya ekleyip karıştırın.
Üç dilim ekmeği kızartın, ardından küp küp doğrayın.
Tavada zeytinyağını ısıtın, ekmek küplerini ekleyip altın rengi alana kadar kızartın.
Kızarmış ekmeği salataya ekleyin, tadına göre tuz ve karabiber ile tatlandırın.
Neler değiştirildi
Jambon ve Olgun Keçi Peyniri yerel marketlerde daha kolay bulunan ürünlerle değiştirildi.
Bu, aslında pişirmeyen bir yemek — ateşin tek işi, ekmeği kızartmak. Geri kalan her şey, iyi malzemeyi doğru sırayla üst üste koymaktan ibaret. Tutup tutmaması, bıçağın keskinliğine ve incirin olgunluğuna bağlı, pişirme becerisine değil.
Bazıları roka salatasına yağı en sona, servisten hemen önce koymak gerekir der; yoksa yapraklar erir, yumuşar. Burada da öyle: jambon, incir, peynir önce karışsın, kızarmış ekmek ve son dokunuş olan tuz-karabiber en sona kalsın. Sıcak ekmek soğuk rokanın üstüne düşünce hafifçe buğulanır, bu normal — bu yüzden ekmeği ayrı kızartıp en son eklersin, salatanın içinde değil.
Keçi peynirinin küp küp doğranması tesadüf değil: oda sıcaklığında yumuşayan bir peynir bıçakta ezilir, bulamaç olur. Soğuktan çıkar çıkmaz kesersen küpler diri kalır, salatanın içinde erimeden durur.
Dört kişilik bir başlangıç bu — ana yemek değil. Sende çorbayla başlama, pilavla devam etme alışkanlığı varsa, bu tabağı o sırada bir yere değil, çorbadan önce, aperatif gibi düşün; ağır bulgur ya da pilavdan sonra gelirse midede sıkışır, tadı kaybolur.
İncir burada ölçüt olgunluktur, kesinlikle bir çeşit adı değil: parmakla hafifçe bastırınca yumuşayan, kabuğu gerilmiş, neredeyse çatlamaya hazır incir arıyorsun. Sert incir soyulurken direnç gösterir, dilimlendiğinde lastik gibi kalır; salataya tat değil, sadece doku sorunu getirir. Bulamazsan kurutulmuş incir bir seçenek ama o zaman ılık suda birkaç dakika bekletip yumuşatman gerekir, yoksa çiğnemesi zor olur.
Keçi peyniri için ölçüt budur: buzdolabından çıkar çıkmaz bıçağa dayanıklı, ama ağızda hemen dağılan bir sertlikte olmalı. Çok taze, krema kıvamındaki keçi peynirleri küp tutmaz, salatanın içinde akışkan bir leke bırakır — o zaman onu küp kesmek yerine kaşıkla serpiştirmek daha doğru olur.
Jambonun yağından temizlenmesi lafı boşuna değil: kenarındaki beyaz yağ şeridi pişmeden kalınca, çiğ halde ağızda mumsu bir his bırakır. İnce şeritler halinde kesilmesi de aynı nedenden — kalın dilim jambon salatanın hafifliğini bozar, her lokmada baskın çıkar.
Roka seçimindeki tek kural tazeliktir: yaprak sararmışsa ya da kenarları kurumuşsa, o roka acılığını kaybetmiş, sadece lifli bir yeşillik kalmıştır. Yıkadıktan sonra iyice kurutman da boşuna değil — ıslak yaprak, üzerine dökülen zeytinyağını tutmaz, kayıp dibe çöker, sen de tabağın dibinde yağ gölü bulursun.
Ekmek için tost ekmeği pratik bir seçim ama ölçüt şu: bayatlamaya yüz tutmuş, biraz sertleşmiş ekmek kızartmada daha iyi küp tutar, tam taze ekmek tavada yumuşayıp ezilir. Zeytinyağında kızartırken ekmeğin rengi altın sarısından koyulaşmaya başladığı an indir — o birkaç saniye içinde yanığa döner, acılaşır, kurtarılamaz.
Ben bu salatayı sayısız kez yaptım ama İtalyan ya da Fransız mutfağındaki akrabalarını, aslını kendi topraklarında denemedim; o yüzden "orijinali böyledir" demiyorum, sadece elimdeki tarifin neden böyle davrandığını anlatıyorum. Sabır burada az ister ama yok da değil: incirin, peynirin oda sıcaklığına yakın bir noktada olması, soğuktan yeni çıkmış halinden daha iyi tat verir — birkaç dakika beklemek, aceleye getirmemek bu yüzden önemli.