AI լուսանկարՌիսոտո սաղմոնով, դդմիկով և անանուխով
Հարմարեցված ռիսոտո՝ սաղմոնով, դդմիկով և թարմ անանուխով։
Պիտակները որոշվում են ավտոմատ կերպով՝ ըստ բաղադրիչների, և կարող են սխալ լինել։ Եթե դա ձեզ համար կարևոր է, ստուգեք փաթեթավորումը։
Բաղադրիչներ
- 350 գ Կարնարոլի բրինձ
- 1 հատ Սոխ
- 2 ճ.գ. Ձիթապտղի ձեթ
- 20 գ Կարագ
- 150 գ Սաղմոն
- Աղ ըստ ճաշակի
- Պղպեղի խառնուրդ ըստ ճաշակի
- 125 մլ Սպիտակ գինի
- Բուսական արգանակ ըստ ճաշակի
- 1 կապ Անանուխ
- 2 հատ Դդմիկ
Քայլեր
Տապակում բարակ կտրատված սոխը տապակել մինչև թափանցիկ, ավելացնել մանր կտրատված դդմիկը, պատրաստել մի քանի րոպե։
5 րոպեԱվելացնել բրինձը, տապակել, հետո լցնել գինին և գոլորշիացնել։
3 րոպեԱվելացնել շերտերով կտրատված սաղմոնը։
2 րոպեՌիսոտոն պատրաստել՝ քիչ-քիչ ավելացնելով բուսական արգանակը, եփել մինչև սաղմոնի պատրաստ լինելը (63°C)։
20 րոպեԱղ ավելացնել ըստ ճաշակի, ցանել թարմ աղացած պղպեղ, խառնել կարագը և ավելացնել մանր կտրատված անանուխը։
2 րոպեՄատուցել անմիջապես։
Ռիսոտոն մակարոնեղեն չէ, թեև մենյուում հայտնվում է այս բաժնում։ Սա բրնձի ուտեստ է, որտեղ ամբողջ խաղը կամրջում է մեկ բան՝ օսլան։ Կարնարոլին ընտրված է ոչ պատահական, նրա հատիկի մեջ կա ավելի շատ օսլա, քան սովորական բրնձի մեջ, և հենց այդ օսլան է, որ քիչ-քիչ դուրս գալով, սոուսի մեջ ստեղծում է այն կրեմայինությունը, որի համար ռիսոտոն սիրում են։ Ապուրի գդալի փոխարեն ուշադրությունը պահում է ուրիշ բան՝ արգանակի անընդհատ, փոքր չափաբաժիններով ավելացումը։
Հաջողությունը կախված է երեք կետից։ Առաջինը՝ բրինձը երբեք չի լվացվում, հակառակ դեպքում օսլան գնում է ջրի հետ, և ռիսոտոն դառնում է սովորական բրնձի շիլա։ Երկրորդը՝ արգանակը լցվում է այնքան, որքան բրինձը հասցնում է կլանել, ոչ ավելի, ոչ պակաս, այլապես կամ այրվում է, կամ դառնում ջրալի։ Երրորդը՝ սաղմոնը, որը այստեղ ուշ հասունանալու մարդ է, ոչ թե ձուկ, որը պետք է խորովես. նրան պետք է ցածր ջերմություն և ժամանակ, որ մինչև 63°C հասնելով՝ մնա փափուկ, և ոչ թե չորանա։
Ոմանք ասում են՝ ռիսոտոն պետք է անընդհատ խառնել, որ «ավելի կրեմային լինի»։ Ոչ, որովհետև հենաց ինտենսիվ խառնումը քերում է բրնձի մակերեսը ու ավելացնում օսլայի արտազատումը, բայց չափից շատ ուժով դա կարող է ջարդել հատիկները, և ստանալը ոչ կրեմ, այլ փաթիլ։ Խառնելու նպատակը ոչ թե ջանք ցույց տալը, այլ հսկել, որ հատիկները հասունանան հավասար, ուրեմն՝ հանգիստ, պարբերաբար, ոչ ագրեսիվ։
Բրինձն՝ իր ինքնանկարով, Կարնարոլին հաստ, կարճ հատիկ ունի, որը եփելիս մնում է մի տեսակ առանցքով՝ կենտրոնում թեթև դիմադրություն, իսկ դրսից՝ կրեմային փափկություն։ Եթե Կարնարոլի տանը չկա, փոխարինիչ փնտրելու չափանիշը մեկն է՝ բարձր օսլայություն ունեցող, կարճահատ բրինձ, որը դիմանում է երկար եփման ժամանակ՝ չվերածվելով շիլայի։
Դդմիկը և սոխը հիմքն են, բայց ունեն տարբեր դերեր։ Սոխը պատրաստելիս՝ թափանցիկ դառնալը նշան է, որ նրա սուր համը մեղմացել է և համն արգանակին փոխանցվելու պատրաստ է, մինչդեռ դդմիկը ավելացվում է հետո, որ չդառնա շիլա, այլ պահի իր թեթև կրթուկությունը ուտեստի մեջ։
Սպիտակ գինին ներմուծում է թթվայնություն, որը հակակշռում է կարագի և սաղմոնի ճարպայնությունը։ Եփման ընթացքում ալկոհոլը գոլորշիանում է, մնում է միայն համը, հետևաբար սպասել, որ հոտը փոխվի քացախահոտից դեպի ավելի մեղմ, մինչև անցնել հետևյալ քայլին։
Սաղմոնն այստեղ ոչ թե զարդարանք է, այլ հենք։ 150 գրամը 4 հոգու համար քիչ է թվում, բայց դրա դերը չէ հագեցնել մսով, այլ տալ ծովային, ճարպային շերտ ամբողջ ուտեստին։ Եթե սաղմոն չկա, փոխարինիչի չափանիշը մեկն է՝ ճարպային, փափուկ ձուկ, որը ցածր ջերմության տակ չչորանա։
Արգանակը բուսական է, քանի որ ուտեստի հակակշիռը արդեն ապահովված է ձկան և կարագի ճարպայնությամբ, հետևաբար ավելորդ միս հարկավոր չէ։ Արգանակը պետք է լինի տաք, երբ ավելացվում է, այլապես բրնձի եփման ջերմությունը ընկնում է, և ամբողջ պրոցեսը դանդաղում։
Անանուխը վերջում է մտնում, ոչ թե զարդի համար, այլ որ իր եթերային յուղերը ջերմության տակ երկար չմնան և թունդ, դառնացող հոտ չտան։ Հայաստանյան սեղանի սովորույթով՝ կողքին թարմ կանաչի դրված կլինի արդեն, բայց այստեղ անանուխը հենվում է ուտեստի ներսում, ոչ դրանից դուրս՝ որպես հարևան։ Լավաշը սեղանին լավ կուղեկցի, բայց ռիսոտոն ինքն իրեն բավական է, հարկավոր չէ դրանով «լցնել» ափսեն։