Bleekselderij

Luister, bleekselderij is geen bijrolletje, al behandelen mensen het vaak zo. Pak een stengel op en je voelt het meteen: hij is zwaar voor zijn formaat, strak gespannen, vol sap. Breek hem doormidden en je hoort een droge, scherpe knap — zo klinkt vers. Dat vertel ik je niet voor de lol, dat is gewoon wat je met je eigen handen en oren kunt checken.

Kies hem op het gevoel, niet op het oog. Een verse stengel buigt niet slap door, hij staat stijf. Ruik aan de snijkant: vers ruikt groen en schoon, niet muf of zoetig.

Sommige mensen zeggen: bleekselderij is alleen goed rauw, kook je hem, dan is hij zijn smaak kwijt. Niet waar! Proef de bouillon na het sudderen en je merkt het meteen: hij is voller en ronder, met die typische groene geur erin. Door dat misverstand gooien mensen de stengel na het trekken van bouillon zonder nadenken weg. Neem liever eerst een hap: vaak is hij zacht en flauw, de smaak zit dan in de bouillon. Maar heeft hij nog bite, dan kun je hem nog prima gebruiken — snijd hem fijn en schep hem door een salade of een roerbakje.