Kereviz Sapı

Kereviz sapını eline al, hafifçe bük. Küt diye kırılıyorsa taze, bükülüp eğiliyorsa ömrü bitmiş demektir. Bu sapın içinde boydan boya ince teller var, dişine takılan o sert lifler bunlar. Genç sapta bu teller ince ve yumuşak kalır, dişine takılmaz. Yaşlanınca kalınlaşır, pişirsen de çiğ yesen de ağzında iplik gibi dolanır durur. Seçerken rengine bak, parlak ve canlı yeşil olsun, solgun, buruşmuş olanı elinden bırak. Kokusu da söyler her şeyi, taze kereviz keskin ve temiz kokar, hafifçe ezince bu koku hemen burnuna gelir.

Bazıları der ki kereviz eksi kalorili bir sebzedir, yersen kilo verirsin, çünkü çiğnerken harcadığın enerji yediğinden fazlaymış. Hayır! Her sebzenin kendi enerjisi vardır, kereviz de öyle, yüz gramında 16,7 kalori taşır. Az olması yok olması demek değil. Bu yanlış inanç yüzünden insanlar kereviz sapını hep çiğ, hep salatada tüketir, oysa bu sap en güzel halini çorbada, et suyunda, kavurmada gösterir. Pişince tadı yumuşar, kokusu yemeğin her yanına yayılır. Kilo vermek umuduyla çiğnerken, mutfağının en güzel aroma kaynağından mahrum kalırsın.