Tortillachips

Luister, een tortillachip is gewoon maïs, verwerkt tot een krokant hapje. Pak er een op en breek hem: hij knapt, hij buigt niet. Dat voel je meteen tussen je vingers, en dat is precies hoe het moet zijn.

Kies tortillachips op geluid, niet op kleur. Een goede chip klinkt droog en scherp als je hem breekt, bijna als glas. Klinkt hij dof of buigt hij een beetje mee, dan heeft hij vocht opgenomen en is hij niet meer vers. Ruik er ook even aan: een verse chip ruikt zuiver naar maïs, geen vage, muffe lucht.

Sommige mensen zeggen: hoe dikker de chip, hoe beter de kwaliteit. Nee! Dikte zegt niets over versheid, alleen over het recept. Pak een dikke chip op die zacht aanvoelt onder je vingers, buigzaam bijna: die is oud, hoe dik hij ook is.

Die misvatting leidt tot een vervelende fout: mensen laten een geopende zak openstaan op het aanrecht, omdat ze denken dat dikke chips wel tegen lucht kunnen. Niet dus. Vocht is altijd de vijand: doe die zak goed dicht, en proef zelf het verschil de volgende dag.