Chipsy z tortilli

Chipsy z tortilli to nie przekąska z przypadku, mój drogi. To kukurydziana tortilla, pokrojona w trójkąty i smażona lub pieczona tak długo, aż woda z ciasta ucieknie, a w jej miejscu zostaną drobne pory. Stąd ten charakterystyczny trzask — nie chrupkość udawana, ale efekt odparowanej wilgoci. Dobre chipsy wybierasz po kolorze: równy, złoty, bez ciemnych, przypalonych plamek, bo przypalenie daje gorycz. Powąchaj paczkę — ma pachnieć kukurydzą, nie starym olejem. Jeśli czujesz zapach zjełczałego tłuszczu, odłóż je na półkę, nie do koszyka.

Niektórzy mówią: chipsy z tortilli to właściwie nachos. Nie! Nachos to danie — chipsy zapiekane z serem, podane z salsą czy guacamole. Sam chips, ten chrupki trójkącik o 472 kcal, 20,68 g tłuszczu, 67,78 g węglowodanów i 7,1 g białka na 100 gramów, to tylko podstawa, surowiec. Jedna sztuka waży zwykle około 3 gramów, więc łatwo zjeść ich bez liczenia znacznie więcej, niż się wydaje. To właśnie ta pomyłka — traktowanie chipsa jako gotowego dania — prowadzi do błędu w kuchni: podajesz suche chipsy i nazywasz to nachos, a goście czekają na ser, który nigdy się nie pojawił.