Starta skórka z pomarańczy

Skórka pomarańczy pachnie, bo w jej zewnętrznej, pomarańczowej warstwie tkwią drobne kieszonki z olejkami eterycznymi – widać je jako maleńkie wgłębienia na powierzchni owocu. Gdy trzesz skórkę pomarańczy na tarce, te kieszonki pękają i uwalniają aromat. Dlatego do miski trafia tylko ta barwna warstwa, nigdy biała, gąbczasta warstwa pod nią – ona takich kieszonek nie ma, ma tylko goryczkę.

Wybieraj pomarańcze z napiętą, gładką skórą, bez zmarszczek i matowych plam. Przyłóż nos blisko i uciśnij delikatnie palcem – powinieneś poczuć wyraźny, cytrusowy zapach. Jeśli owoc pachnie słabo albo wcale, zostaw go na półce.

Niektórzy mówią, że warto zetrzeć trochę głębiej, żeby „nie stracić smaku". Nie! Głębiej jest tylko gorycz, żadnego aromatu. Ten błąd kończy się tym, że ciasto albo krem nabiera nieprzyjemnej, cierpkiej nuty, która zostaje na podniebieniu długo po przełknięciu kęsa.

Startą skórkę z pomarańczy dodawaj od razu po starciu – zostawiona bez przykrycia szybko traci zapach. Wsyp ją do ciasta, kremu albo polewy, a kuchnia napełni się zapachem lata, nawet w środku zimy.