Foto me AIPaste me karkaleca
Një pjatë e shpejtë me paste, karkaleca dhe salcë domatesh e lehtë me verë të bardhë.
Etiketat përcaktohen automatikisht nga përbërësit dhe mund të jenë të gabuara. Kontrollo paketimin nëse kjo është e rëndësishme për ty.
Përbërësit
- 350 g Spageti
- 400 g Karkaleca
- 1 copë Qepujkë
- 1 thelb Hudhër
- 2 lugë gjelle Vaj ulliri
- 200 g Pure domatesh
- 100 g Domate qershi
- Kripë sipas shijes
- Spec djegës sipas shijes
- Kapar sipas shijes
- Majdanoz sipas shijes
- 125 ml Verë e bardhë
- 2 copë Açuge në vaj
Hapat
Në një tigan skuqni hudhrën dhe qepujkën e grirë imët në vaj ulliri.
Shtoni açuget e grira dhe specin djegës të shtypur.
Shtoni karkalecat, lërini të marrin pak ngjyrë dhe hidhni verën e bardhë.
Lëreni verën e bardhë të avullojë.
Shtoni domatet qershi të prera dhe gatuajeni derisa të zbuten.
Hidhni pure domatesh dhe vazhdoni të ziejë salca, kripni sipas shijes. Gatishmëria: 63 °C në pjesën më të trashë.
Shtoni kaparin dhe spërkatni salcën me majdanoz.
Zieni spagetat al dente në shumë ujë të kripur.
Kullojini spagetat.
Kalojini spagetat në tigan me salcën, shtoni pak majdanoz dhe përzieni gjithçka mbi zjarr.
Kjo është një pastë shpejt e bërë, nga ato që i gatit kur ke mysafir papritur dhe në frigorifer ke vetëm karkaleca e domate. Salca nuk është e gjellë që zien orë të tëra — është një salcë çakërr, që merr jetë nga avullimi i verës dhe nga ajo kripë e hollë që vjen prej açugeve, jo nga kriploku vetë.
Suksesi këtu varet nga tre gjëra: të mos i mbish karkalecat, të lësh verën të avullojë mirë përpara se të vësh domatet, dhe t'i hedhësh spagetat në salcë kur janë ende pak të forta, jo kur janë gati fare. Pjata përfundon në tigan, jo në pjatë — kjo është dallimi mes paste dhe makarona me salcë sipër.
Disa thonë se karkalecat duhen gatuar gjatë, që të "piqen mirë". Jo, sepse mishi i tyre bëhet gome nga nxehtësia e tepërt dhe nga koha. Karkaleci ndryshon ngjyrë brenda pak minutash — kur bëhet rozë-opak dhe mbështillet pak nga buzët, është gati. Nëse vazhdon ta mbash në zjarr, po e dënon pa të dashur.
Qepa e grirë dhe hudhra janë baza e aromës — nuk duhen skuqur fort, vetëm derisa qepa bëhet e butë dhe transparente, pa marrë ngjyrë kafe. Ngjyra kafe do të thotë djegie, e djegia në bazë të një salce të lehtë del në shije kudo më vonë.
Açuget shkrihen në vaj dhe i japin salcës një thellësi kripe-deti pa e bërë gjellën "peshk". Nëse nuk i ke ose nuk të pëlqejnë, hiqi fare dhe shto pak më shumë kripë te fundi — do të humbasësh pak nga thellësia, por jo strukturën e pjatës.
Vera e bardhë duhet të avullojë plotësisht përpara se të shtosh domatet — kjo nuk është hap zbukurues, është mënyra si largohet alkooli dhe mbetet vetëm aciditeti i saj, që balancon ëmbëlsinë e domateve. Nëse e lë verën të mbetet lëng, salca del e hollë dhe me shije të papërpunuar.
Domatet qershi dhe pureja bashkë bëjnë një salcë me dy shtresa shijeje: freskia dhe thellësia. Nëse nuk ke domate qershi, zëvendëso me domate të pjekura normale, të prera kub të vegjël — kriteri është domate të ëmbla, jo të forta e të gjelbra. Pureja mund të zëvendësohet me domate të grira kaltra nëse e ke më dendur.
Kapari jep atë fishkëllimë të kripur-të athët që e ngre salcën nga e sheshta; majdanozi hidhet dy herë — një herë në fund të salcës, një herë te spagetat — që të mbetet jeshil dhe i freskët, jo i zier e i zbehur.
Hapi i fundit, kur spagetat kalojnë nga uji në tigan, duhet bërë mbi zjarr dhe shpejt: amidoni që mbart spageta nga uji i gatimit lidh salcën me pastën, kështu që nuk mbetet ujë në fund të pjatës. Kjo nuk është kurrë vetëm "përzierje" — është pika ku pasta bëhet një me salcën.