Foto me AISimite Integrale
Simite me drithë të plotë, me farë liri dhe luledielli, ideale për mëngjes ose si bukë shoqëruese.
Etiketat përcaktohen automatikisht nga përbërësit dhe mund të jenë të gabuara. Kontrollo paketimin nëse kjo është e rëndësishme për ty.
Përbërësit
- 10 g Tharm
- 500 ml Ujë
- 1 lugë gjelle Mjaltë
- 50 g Farë liri
- 50 g Farë luledielli
- 75 g Fjoka tërshëre
- 1 lugë çaji Kripë
- 150 g Miell integral
- 325 g Miell
- 1 lugë çaji Vaj ulliri për të lyer tasin
- 1 copë Vezë e rrahur
- 25 g Fjoka tërshëre
- 20 g Farë luledielli
Hapat
Shpërndani tharmin në ujë në një tas.
Shtoni mjaltin, farën e lirit, farën e lulediellit, fjokat e tërshërës, kripën, miellin integral dhe miellin.
Gatuajeni brumin me mikser në shpejtësi të ulët-mesatare për 15 minuta, derisa të bëhet i butë, elastik, i lëmuar dhe i njëtrajtshëm.
15 minVendoseni brumin në një tas të pastër, të lyer me pak vaj ulliri.
Lëreni brumin të vijë në tryezën e kuzhinës për 30 minuta, pastaj vendoseni tasin në frigorifer gjatë natës, ose të paktën 12 orë.
30 minVendoseni brumin në një sipërfaqe të spërkatur me miell dhe me ndihmën e një shpatulle priteni në simite.
Vendosini në një tepsi të veshur me letër pjekjeje.
Lyejini me vezën e rrahur dhe spërkatini me fjoka tërshëre dhe farë luledielli.
Piqini simitet në furrë të ngrohur paraprakisht me ventilim në 200°C për 15 minuta.
15 minPastaj rritni temperaturën në 230°C dhe piqini edhe 5-7 minuta, derisa korja të bëhet e artë dhe krokante.
7 min
Këto janë simite integrale, me farë liri, farë luledielli dhe fjoka tërshëre brenda vetë brumit — jo thjesht sipër. Suksesi i tyre nuk varet nga mikseri a furra, por nga dy gjëra: brumi i zhvilluar mirë dhe një natë durimi në frigorifer. Nëse nxiton njërën nga këto dy, do të kesh simite të rënda, që shtypen kur i shtrydh pak.
Miell integral plus miell i bardhë — jo rastësisht. Vetëm integral e bën brumin të rëndë dhe pak të thahet shpejt; vetëm i bardhë e lë pa shije dhe pa atë ngjyrë kafe natyrale. Përzierja jep të dyja: strukturë dhe shije, pa humbur ajrosjen.
Disa thonë se brumi duhet lënë vetëm në tryezë të ngrohtë e të rritet shpejt. Jo, sepse nata në të ftohtë nuk është vonesë, është pjesë e punës: maja punon ngadalë, glutini çlirohet vetë, dhe shija del më e thellë se sa nga një rritje e shpejtë. Një natë ftohtë zëvendëson atë që nxehtësia s'mund ta bëjë në gjysmë ore.
Tharmi këtu është maja e thatë standarde — shpërndahet në ujë të vakët, jo të ftohtë e jo të nxehtë: nëse digjet maja në ujë shumë të nxehtë, brumi nuk ngrihet dhe s'ka asgjë për ta shpëtuar më pas. Nëse nuk e ke atë sasi të saktë, krahaso me çdo majë të thatë tregtare, sasia nuk ndryshon shumë nga marka në markë.
Fara e lirit dhe fara e lulediellit brenda brumit nuk janë stoli, janë lëndë: thithin lagështi, e mbajnë brumin të lagësht ditë pas pjekjes, dhe japin kafshim. Nëse nuk i gjen të dyja, zgjidh diçka që ka kokrriz të ngjashme — farë kungulli bën të njëjtën punë. Fjoka e tërshërës brenda brumit shton strukturë dhe absorbon pak lëng — pa to brumi bëhet më i lëngshëm dhe duhet më shumë miell.
Mjalti nuk e bën ëmbël simitin, i jep majasë çfarë të hajë në fillim dhe i jep korjes ngjyrën e saj kafe kur piqet. Mund të zëvendësohet me çdo sheqer të thjeshtë në sasi të vogël — kriteri është: diçka që maja e tret shpejt.
Mikserimi 15 minuta nuk është kohë e shenjtë, është mjet për të arritur një gjë të shihshme: brumi bëhet i lëmuar, elastik, nuk shqyhet kur e tërheq. Nëse e ndal herët, simitet dalin të dendura e të ngurta — jo se "nuk janë pjekur mjaft", por se glutini kurrë nuk është zhvilluar plotësisht. Nëse e teston me dorë dhe shtrihet si një fletë e hollë pa u shqyer, je gati, pa pritur minutën e caktuar.
Nata në frigorifer: këtu nuk ka magji, ka vetëm kimi e ngadalësuar. E ftohtë e mban majën aktive, por e ngadalëson shumë, kështu brumi ka kohë të zhvillojë shije pa fryrë e pa rënë. Nëse e harron natën dhe e pjek të njëjtën ditë, do të dalin po simite, por më pa thellësi shije — jo gabim fatal, thjesht më pak.
Lyerja me vezë dhe spërkatja me fjoka e farë sipër nuk bën pjekjen më të mirë brenda, bën vetëm korjen më të bukur dhe më krokante jashtë — kjo është pjesa estetike, mund ta lësh pa frikë nëse nuk ke vezë, thjesht korja do jetë më e zbehtë.
Furra me ventilim në 200°C e pastaj 230°C bën dy gjëra të ndara: temperatura e parë pjek brendësinë pa e djegur jashtë, e dyta ngjit shpejt sipërfaqen për ta bërë të artë e krokante. Nëse furra jote shtëpiake nuk shkon dot në 230°C, mos u merakos — mbaje më gjatë në temperaturën maksimale që ke, derisa korja të marrë ngjyrën e artë, kjo është shenja, jo numri në ekran.
Këto simite shkojnë mirë krah për krah me byrekun në tryezë, ose thjesht me kos pranë — nuk kanë nevojë për asgjë tjetër veç durimit tënd për një natë.