Նուշի տորթ

Նուշի մածուկը հարցի կենտրոնն է. եթե խիտ ու չոր է, տորթը դուրս կգա ավելի ցածր ու խիտ, եթե փափուկ է ու յուղոտ՝ ավելի բարձր ու թեթև։ Կարևորը՝ այն պետք է անպայման կոպտատրորված լինի, ոչ հարթ մածուկի տեսքով, որպեսզի խառնելիս շաքարավազի հետ կազմի ավազանման, ոչ կպչուն զանգված, որին հետո կարագն ավելանալով տալիս է ճիշտ կառուցվածք։ Եթե տանը նուշի մածուկ չկա, կարելի է վերցնել մանրացված նուշը՝ խառնած մի քիչ նուշի յուղով կամ նույնիսկ կարագով, մինչև ստացվի նույն խոնավ ավազանման զանգված։

Կարագը երկու տեղում է, ու դրանք տարբեր դերեր ունեն։ Խմորի մեջ կարագը սենյակային ջերմաստիճանի է, որ հեշտ խառնվի նուշի մածուկի հետ առանց ջերմային ցնցումի։ Գլազուրի կարագը փափուկ է, բայց ոչ հալված, որովհետև հալված կարագը շաքարի փոշու հետ հարելիս փրփուր չի տալիս, այլ պարզապես հեղուկանում է։

Ձուն ավելացվում է մեկ առ մեկ, ոչ թե բոլորը միանգամից, քանի որ յուղ-շաքար խառնուրդը կարող է «կոտրվել»՝ անջատվել ջրային ու յուղային մասերի, եթե ջուրը (ձվի մեջ եղածը) մեկանգամից շատ մտնի։ Յուրաքանչյուր ձվի հետևից լավ հարելը թույլ է տալիս խառնուրդին «կլանել» հեղուկը՝ պահելով միատարրությունը։

Ալյուրը վերջում է մտնում, և նվազագույն խառնումով, որովհետև ալյուրի մեջ գլյուտենը, եթե երկար ու ուժեղ հարվի, դարձնում է խմորը առաձգական ու կաուչուկային, ինչը այս տորթում ավելորդ է. մեզ պետք է փշրվող, ոչ ձգվող կառուցվածք։

Շոկոլադը հալեցնելիս ջրային բաղնիքով՝ դա պաշտպանում է այն այրվելուց ուղիղ կրակի վրա, իսկ կաթն ավելացվում է հալված շոկոլադին, ոչ հակառակը, որ ջերմությունը հարթ բաշխվի և շոկոլադը հանկարծակի չխտանա։ Գլազուրը քսվում է սառած տորթի վրա, որովհետև տաք տորթի վրա այն պարզապես կհալվի ու կհեղուկանա, փոխանակ մնալու որպես հաստ, փայլուն շերտ։

Պնդուկը բովելով կեղևազերծելիս կրակից հանելուց հետո անպայման փաթաթեք կտորի մեջ տաք-տաք, որ գոլորշին օգնի կեղևին հեշտ անջատվել։ Եթե պնդուկ չկա, կարելի է վերցնել որևէ այլ յուղոտ կաղին, ուղղակի պետք է նույն կերպ բովել ու կեղևազերծել, որ չմնա դառնություն։