AI լուսանկարԿարկանդակ երշիկներով
Կարկանդակ՝ առանց խմորիչի նրբաշերտ խմորով, երշիկներով, կարտոֆիլով և մոցարելայով։
Պիտակները որոշվում են ավտոմատ կերպով՝ ըստ բաղադրիչների, և կարող են սխալ լինել։ Եթե դա ձեզ համար կարևոր է, ստուգեք փաթեթավորումը։
Բաղադրիչներ
- 2 հատ Առանց խմորիչի նրբաշերտ խմոր
- 8 հատ երշիկներ
- 4 հատ Կարտոֆիլ
- 1 հատ Բուֆալոյի մոցարելա կտրատած խորանարդիկներով
- Հացի փշրանք ըստ ճաշակի
- Ձիթապտղի յուղ ըստ ճաշակի
- 1 հատ Ձվի դեղնուց
Քայլեր
Կաղապարի մեջ փռել նրբաշերտ խմորի առաջին թերթիկը և պատառաքաղով ծակծկել հատակը։
Հատակին ցանել մի բուռ հացի փշրանք։
Վրան դասավորել կտրատած կարտոֆիլը, կտրատած երշիկները և խորանարդիկներով կտրատած բուֆալոյի մոցարելան։
Վրայից մի փոքր ձիթապտղի յուղ ցողել։
Ծածկել խմորի երկրորդ թերթիկով, եզրերը սեղմել և վրան քսել ձվի դեղնուցով։
Թխել 180 աստիճան ջերմաստիճանում։
40 րոպե
Սա այն տեսակի կարկանդակ է, որ հարևան տատիկները կանչում են «ինչ ունես, դա էլ դիր» բաղադրատոմս։ Երկու թերթիկ խմոր, մեջը՝ կարտոֆիլ, երշիկ ու պանիր, վերևից ձվի դեղնուց ու վառարան։ Ոչ մի հրաշք, բայց հենց դրանով էլ հուսալի է։
Հաջողությունը կախված է երկու բանից. հատակը չպիտի թրջվի, և միջուկը չպիտի մնա հում։ Հացի փշրանքը հատակին դրված է ոչ թե ավանդույթի համար, այլ որ կարտոֆիլի ու պանրի հյութը ներծծի, այլապես ներքևի շերտը կմնա փափուկ ու անախորժ, մինչդեռ վերևինը արդեն շագանակագույն կլինի։
Կարտոֆիլը հում է դրվում, ուստի թխման ժամանակը իրականում նրա համար է հաշվարկված, ոչ թե խմորի։ 40 րոպեն ստորին սահման է. եթե կտրատածդ հաստ է, ավելի երկար կպահանջվի։ Ստուգիր դանակով՝ մտնում է հեշտ, նշանակում է՝ պատրաստ է, ոչ թե ժամացույցով։
Խմորը առանց խմորիչի նրբաշերտն է՝ նույնը, որից դուք արդեն գիտեք, թե ինչպես է պահվում սառնարանում և ինչպես է բացվում։ Երկու թերթիկը բավական է չորս հոգու համար, մեկը հատակ, մյուսը կափարիչ։ Եթե միայն մեկ տուն ունես, երկուսը մեկից կտրելն իմաստ չունի. խմորը բարակ է, մեկ շերտով ծածկված կարկանդակը կբացվի միջուկի հյութից։
Կարտոֆիլը հում ես դնում, ուստի այն պիտի կտրատես բարակ, մատների հաստությամբ, ոչ թե խորանարդիկներով, այլապես կենտրոնում կմնա հում, մինչ եզրերը արդեն այրվում են։ Սա է պատճառը, որ ժամանակը թողնում ենք ստորին սահման — կարտոֆիլի հաստությունն է որոշում, թե որքան կերկարի թխելը, ոչ խմորը, որը ինքնին արագ է թխվում։
Երշիկը ուղղակի կտրված, օղակներով կամ երկարությամբ, ինչպես հարմար է դնել շերտի վրա։ Եթե տանը կա եփած երշիկ, ապա ավելի լավ է, քան հում, որովհետև հում երշիկը թողնում է ավելորդ հյութ, իսկ դա հատակին արդեն խանգարող գործոն է։
Բուֆալոյի մոցարելան այստեղ կատարում է հենց այն, ինչ ցանկացած փափուկ, հալվող պանիր կանի, այսինքն՝ կապում է միջուկը մեկ զանգվածի մեջ։ Եթե տանը բուֆալոյի մոցարելա չկա, վերցրու ցանկացած այլ փափուկ, հալվող պանիր, որը հեշտությամբ կտրատվում է խորանարդիկներով և հալչելիս չի անջատվում յուղից. սուլուգունին էլ կաշխատի, եթե ուզում ես տեղական համ տալ։
Ձիթապտղի յուղը ներսում քիչ քանակով հենց դրա համար է, որ կարտոֆիլը չթխվի չորացած, այլ շոգեխաշվի սեփական հյութի ու յուղի մեջ՝ խմորի տակ փակված։ Ձվի դեղնուցը վերևից միայն գույնի համար է, ոչ թե կառուցվածքի, ուստի եթե չունես ձու, կարող ես քսել մի քիչ կաթ կամ յուղ, ոսկեգույն կեղևը դեռ կստացվի, պարզապես ավելի բաց երանգով։
180 աստիճանը նշանակում է վառարան, որը արդեն լրիվ տաքացած է, դեռ նոր միացրածը դա չէ։ Ստուգիր կեղևի գույնով. երբ խմորը դառնում է հավասարաչափ ոսկեգույն, ոչ թե բծավոր, պատրաստ է։ Եթե վերևը արդեն մուգ է, իսկ կարտոֆիլը դեռ կոշտ է, ծածկիր ֆոլգայով և թող շարունակի, ջերմաստիճանը իջեցնելու կարիք չկա, պարզապես ժամանակ տուր։
Սեղանին դնելիս մոռացիր, որ սա հանդիսավոր ուտեստ է. դա պարզապես լցոնած խմոր է, որին լավաշ հարկավոր չէ, բայց թարմ կանաչին իր տեղը կգտնի՝ ծանր, յուղոտ միջուկը մի քիչ թեթևացնելու համար։