Kaneel

Kaneel, laat me je iets vertellen. Dit is de gemalen schors, of de opgerolde pijp, van een boom met een zoetige geur. Die geur, dat is je kompas. Ruik eerst, koop daarna.

Een stokje kaneel moet ruiken naar warmte, naar iets zoets dat al in je neus zit voor je proeft. Lukt ruiken niet, kijk dan naar het stokje: hoe het opgerold is en hoe het aanvoelt, zegt je iets, maar laat je er niet door misleiden, want vorm en dikte verschillen per soort. Proef uiteindelijk een snufje, dat vertelt je meer dan het oog. Gemalen kaneel koop je op reputatie en geur, want zien kun je er weinig aan.

Sommige mensen zeggen: er is maar één soort. Welnee! Er bestaan verschillende schorsen, met elk hun eigen karakter, van mild tot fel. Die verwarring leidt tot een echte keukenfout: mensen gooien in het wilde weg een hand kaneel in het deeg, in de veronderstelling dat meer altijd beter smaakt. Resultaat: een taart die naar niets anders dan kaneel smaakt, de boter, het fruit, alles overschreeuwd.

Gebruik kaneel met respect. Proef terwijl je toevoegt, een beetje maar, en het tilt een gerecht op zonder het te verdrinken.