Oestersaus

Oestersaus, kijk er eerst naar voordat je proeft. Hij moet glanzen, dik van de lepel lopen, bijna als donkere karamel. Doop je lepel erin en proef een druppel voor je verder kookt. Een saus die dun en waterig uit de fles loopt, trekt meteen de aandacht: proef hem dan apart en let goed op of die volle, zoet-zoute smaak er nog echt in zit.

Ruik eraan voor je kookt. Goede oestersaus ruikt zilt en vol, een beetje naar zee, nooit vissig scherp of chemisch. Ruikt de saus duidelijk anders dan je gewend bent, vertrouw dan je neus en laat de fles staan.

Sommige mensen denken dat oestersaus naar oester smaakt, puur en recht door zee. Welnee! Je proeft een vleugje zilte diepte, maar vooral die zoet-zoute, volle ondertoon, geen hap rauwe oester. Wie dat niet weet, is bang om de saus te gebruiken in gerechten zonder vis of zeevruchten, uit angst voor een vreemde smaak. Zonde, want juist in een wokgerecht met rundvlees of groente geeft een lepel oestersaus die volle, ronde ondertoon die zout alleen nooit geeft. Houd de fles dicht in de koelkast, dan blijven die glans en die geur je lang trouw.