Druivenpitolie

Pak een fles druivenpitolie en bekijk ze eerst tegen het licht. Soms is ze lichtgeel, soms heeft ze een groenige gloed — dat verschilt per fles, en beide zijn goed. Ruik erop: er is bijna niets te ruiken, misschien een vage, groene zweem. Doe een druppel op je vinger en proef: ook hier bijna niets, geen zurigheid, geen bitterheid, niets dat blijft hangen op je tong. Precies dat is de kracht van dit spul: je kookt ermee zonder dat je gerecht naar iets anders gaat ruiken dan naar zichzelf. Je proeft de ui, de knoflook, het vlees — niet de olie.

Sommige mensen zeggen: een neutrale olie is een saaie olie, zonde van je geld. Niet waar! Juist omdat druivenpitolie zich op de achtergrond houdt, kun je ze overal inzetten: in een delicate vinaigrette, in een cake, bij het bakken van vis die je niet wilt overstemmen. Die fout van "saai is nutteloos" leidt ertoe dat mensen een dure, uitgesproken olijfolie gebruiken waar die niet past, en dan verbazen ze zich dat hun citroentaart naar olijven smaakt. Bewaar de fles donker en koel, draai de dop goed dicht, en gebruik de olie waar subtiliteit wint.