Lijnzaadolie

Kijk eerst, voordat je proeft. Houd de fles tegen het licht: je zoekt een gelijkmatige, gouden kleur, helder en fris van aanzien. Ruik daarna: je zoekt iets dat aan vers gras doet denken, een beetje nootachtig, licht hooiachtig. Slaat de geur om naar verf of naar oude vis, dan is de fles te lang open geweest of te warm bewaard. Terug naar de winkel, niet in de salade.

Veel mensen denken: olie is olie, dus bakken we er wel even een eitje in. Nee! Lijnzaadolie is koudgeperst en bedoeld om koud te blijven. Verhit je ze, dan verlies je precies wat je ervoor kocht: die frisse, grasachtige smaak verdwijnt en daar komt een bittere, onaangename toon voor in de plaats. De fout die je vaak ziet, is dat mensen de olie in de pan gooien omdat ze denken dat alle olie tegen hitte kan — en dan gooien ze later de hele fles weg omdat die "bedorven" smaakt, terwijl de olie gewoon verkeerd is gebruikt.

Gebruik lijnzaadolie dus zoals ze bedoeld is: als laatste druppel over een koude schotel, over gekookte aardappelen, door een frisse salade. Bewaar de fles donker en koel, en ruik er voor gebruik altijd even aan.