Vijg

Kijk eerst naar het steeltje van een vijg. Bij het steeltje moet de vrucht er zacht en een beetje ingevallen uitzien, alsof ze daar al moe is geworden. Ruik eraan: een rijpe vijg ruikt zoet en zwaar, een onrijpe ruikt naar niets, naar groen hout. En voel er even aan. Zacht moet ze zijn, bijna slap, alsof ze elk moment uit elkaar kan vallen.

Sommige mensen zeggen: hoe harder de vijg, hoe verser. Nee! Een harde vijg is geen verse vijg, het is een onrijpe vijg, geplukt voordat ze klaar was. Wat je plukt, is grotendeels wat je krijgt. Die misvatting leidt tot een koelkast vol stenen vijgen die nooit echt zoet smaken, hoe lang je ook wacht. Je laat ze liggen, dag na dag, ze worden wel zachter, maar de smaak blijft dof en flets. Koop daarom nooit op hardheid. Koop op geur, op dat moe geworden steeltje en, als je twijfelt, proef een stukje voor je de rest meeneemt.