Walnoot

Kijk eerst naar de walnoot voor je hem koopt. Een goede noot voelt zwaar aan in de hand, niet licht en hol. Breek de schaal en ruik. Een verse noot ruikt zoet, bijna naar hout en boter samen. Ruikt hij muf, als oude bakolie, leg hem terug. Dat is de noot die je gerecht verpest.

De kern moet knappen onder je tanden, niet taai of zacht aanvoelen. Dat is een goed teken. Proef daarom altijd eerst een stukje voordat je een hele zak door je salade of gebak mengt. Een lichte bitterheid van het velletje hoort erbij, dat is normaal. Maar proef je iets scherps, iets dat aan oude olie doet denken, dan hoort die noot in de vuilnisbak.

Sommigen zeggen: een walnoot bederft niet, hij is toch droog en hard? Nee! Elke kok die ooit een oude zak opendeed, weet beter: die muffe geur en die scherpe nasmaak liegen niet. Die misvatting leidt tot één standaardfout: mensen bewaren walnoten maandenlang los in een warme kast en merken pas bij het bakken dat de hele batch muf ruikt. Dan is het al te laat voor de taart. Bewaar ze koel, goed afgesloten, en proef altijd eerst voor je ze gebruikt.