Worst

Kijk eerst naar het vet in de worst, niet naar het vlees. Vet is wat smaak draagt en wat ervoor zorgt dat een worst sappig blijft bij het bakken. Een te mager mengsel, en je krijgt droog karton, hoe duur het vlees ook was. Honderd gram van deze worst bevat 24,59 gram vet tegenover 15,2 gram eiwit, en dat verschil voel je in elke hap.

Kies op wat je ruikt en voelt, niet op de verpakking. Ruik eraan voordat je iets anders doet: een frisse, zachte geur, nooit zurig, nooit scherp. Voel de worst aan: stevig, elastisch, veert terug onder je vinger, niet plakkerig of glibberig. Slijm op het oppervlak is een duidelijk teken dat het vlees aan het bederven is, wat het etiket ook belooft.

Sommigen zeggen dat je worst altijd eerst moet prikken, anders knapt hij open. Liever niet. Bak op middelhoog vuur, luister naar een zacht, rustig gesis, en kijk hoe het vel langzaam strak trekt. Prik je toch, dan zie je het meteen in de pan: het sap loopt eruit in plaats van erin te blijven, en de worst wordt droger dan nodig. Een goede worst herken je altijd aan hetzelfde: een strak, goudbruin vel, en vanbinnen blijft hij sappig.