Çemen Otu

Çemen otu dediğimde aklına önce o inatçı koku gelsin, kardeşim. Tohum ufacık, sert, ama suya ya da yağa düştüğü an bambaşka bir adam olur. Önce acı, sonra tatlımsı, akçaağaç şurubuna yakın bir koku bırakır — işte bu geçiş onun karakteridir, kavrulunca acılığı yumuşar, kokusu derinleşir. Seçerken şekline bak: tane düzgün, köşeli, sarımsı-kahve olmalı, tozu dökülmemiş, kırık taneleri az olmalı. Kokla — keskin ama küflü değil, badem ile karamel arası bir şey hissetmelisin. Bazıları der ki, çemen otu ne kadar çoksa yemek o kadar lezzetli olur. Hayır! Çemen otu sıradan bir baharat değil, karakterdir; fazlası yemeği acılaştırır, her şeyin üstüne o inatçı koku çöker, altındaki et de sebze de kaybolur. İşte mutfaktaki hata da buradan doğar — eli bol gidenler, bir tutamın yettiği yere kaşıkla döker, sonra yemeğin neden böyle acılaştığını anlayamaz. Sen az koy, kavur, kokusunun tatlanmasını bekle. Çemen otu öyle, sabırla konuşur.