Φωτογραφία AIΨητό κωνικό λάχανο στον φούρνο
Κωνικό λάχανο ψημένο στον φούρνο με βούτυρο, παρμεζάνα και θυμάρι.
Οι ετικέτες προκύπτουν αυτόματα από τα υλικά και ενδέχεται να είναι λανθασμένες. Ελέγξτε τη συσκευασία αν αυτό είναι σημαντικό για εσάς.
Υλικά
- 1 τεμ. Κωνικό λάχανο κομμένο σε τέταρτα
- 25 γρ. Παρμεζάνα φρεσκοτριμμένη
- 2 κ.σ. Θυμάρι φρέσκο, ψιλοκομμένο
- 40 γρ. Βούτυρο λιωμένο
- Αλάτι σε νιφάδες
- Μαύρο πιπέρι φρεσκοτριμμένο
- 1 κ.γ. Βούτυρο για το σκεύος
Βήματα
Βάλτε τα τέταρτα του λάχανου σε πυρίμαχο σκεύος. Αλείψτε με το λιωμένο βούτυρο και πασπαλίστε με παρμεζάνα, θυμάρι, αλάτι και πιπέρι.
Ψήστε το λάχανο σε προθερμασμένο φούρνο στους 175 βαθμούς με αέρα (ανεμιστήρα) για περίπου 15-20 λεπτά.
18 λεπτά
Ένα κωνικό λάχανο, κομμένο στα τέταρτα, με βούτυρο, παρμεζάνα και θυμάρι, που μπαίνει στον φούρνο και βγαίνει με τις άκρες καμένες-γλυκές και την καρδιά ακόμα με δόντι. Δεν είναι βραστό λάχανο με άλλο όνομα, είναι κάτι άλλο: το ψήσιμο του αφαιρεί νερό από έξω προς τα μέσα, καραμελώνει τα σάκχαρα στην επιφάνεια και αφήνει το εσωτερικό να μείνει ζουμερό. Η επιτυχία κρίνεται σε ένα πράγμα: πόσο λεπτά είναι τα τέταρτα και πόσο ομοιόμορφα έχουν πάρει λάδι ή βούτυρο σε όλη την επιφάνεια. Αν τα κομμάτια είναι χοντρά, η επιφάνεια θα καεί πριν η καρδιά μαλακώσει. Αν είναι λεπτά, όλο το λάχανο θα γίνει τραγανό-ξερό χωρίς την αντίθεση που θέλουμε.
Το κωνικό λάχανο έχει πιο μαλακά φύλλα και λιγότερη πίκρα από το στρογγυλό, γι' αυτό αντέχει στον φούρνο χωρίς να γίνεται λάστιχο. Δεν χρειάζεται να το μαντρεύετε με αλουμινόχαρτο ή να το σκεπάζετε· μένει ανοιχτό, γιατί θέλουμε ο αέρας του φούρνου να το στεγνώσει στην επιφάνεια, όχι να το ατμίσει.
Το βούτυρο εδώ δεν είναι γεύση, είναι εργαλείο: λιώνει, απλώνεται στις ίνες του λάχανου, και όταν ο φούρνος ανεβάσει θερμότητα, βοηθά την επιφάνεια να ροδίσει αντί να ξεραθεί σκέτη. Αν θέλετε να το φέρετε πιο κοντά στις δικές σας συνήθειες, βάλτε ελαιόλαδο αντί για βούτυρο —το κριτήριο είναι απλό: χρειάζεστε ένα λιπαρό που να αντέχει στη θερμότητα του φούρνου χωρίς να καίγεται πικρό, και το ελαιόλαδο το κάνει μια χαρά, απλώς η γεύση θα γείρει πιο μεσογειακά, λιγότερο «βουτυράτη».
Η παρμεζάνα λιώνει, ψήνεται ελαφρώς, και σχηματίζει μια κρούστα πάνω στα φύλλα — αυτή είναι που τραγανίζει πρώτη και δίνει το αλμυρό βάθος. Αν δεν έχετε παρμεζάνα, το κριτήριο είναι: ένα σκληρό τυρί που λιώνει χωρίς να λασπώνει. Κεφαλοτύρι ή παλιά γραβιέρα κάνουν καλή δουλειά, και μάλιστα ταιριάζουν πιο φυσικά σε ελληνικό τραπέζι.
Το φρέσκο θυμάρι δεν είναι διακόσμηση — τα αιθέρια έλαιά του βγαίνουν με τη θερμότητα και διαπερνούν το βούτυρο ή το λάδι, όχι το ίδιο το λάχανο απευθείας. Γι' αυτό μπαίνει ψιλοκομμένο και νωρίς, πριν τον φούρνο, όχι μετά. Ξερό θυμάρι δουλεύει, αλλά βάλτε λιγότερο — είναι πιο συμπυκνωμένο.
Οι 175 βαθμοί με αέρα δεν είναι τυχαίοι: ο αέρας κυκλοφορεί γύρω από τα τέταρτα και τα στεγνώνει ομοιόμορφα απ' όλες τις πλευρές, κάτι που μια στατική φωτιά δύσκολα το πετυχαίνει σε ένα οικιακό φούρνο. Αν ο δικός σας φούρνος δεν έχει αέρα, ανεβάστε λίγο τη θερμοκρασία και κοιτάξτε το νωρίτερα — το σημάδι που μετράει είναι ένα: τα εξωτερικά φύλλα να έχουν πάρει καφέ-χρυσές άκρες και να τσιτσιρίζουν ελαφρά, ενώ ένα μαχαίρι μπαίνει στην καρδιά με μικρή αντίσταση, όχι ελεύθερα. Ο χρόνος των 15-20 λεπτών είναι το κάτω όριο· αν τα κομμάτια σας είναι χοντρά, περιμένετε παραπάνω.
Κάποιοι λένε ότι το λάχανο πρέπει πρώτα να βράσει λίγο για να «μαλακώσει» πριν μπει στον φούρνο. Όχι, γιατί έτσι χάνει το νερό του μέσα στην κατσαρόλα κι όχι στον φούρνο — και μαζί με το νερό φεύγει και η γεύση που θα έπρεπε να καραμελώσει. Το ψήσιμο εν ξηρώ είναι ακριβώς αυτό που κάνει τη διαφορά.
Η συνταγή βγάζει τέσσερις μερίδες σαν συνοδευτικό, όχι σαν κύριο — σκεφτείτε το σαν κάτι που μπαίνει στη μέση του τραπεζιού δίπλα σε κρέας ή ψάρι, ή και μόνο του με λίγο επιπλέον τυρί από πάνω, σαν μεζές ζεστός. Δεν χρειάζεται ειδικό σκεύος, μια συνηθισμένη πυρίμαχη φόρμα κάνει τη δουλειά, αρκεί να χωράει τα τέταρτα σε μία στρώση — στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο δεν ψήνονται το ίδιο.