Citroenrasp

Kijk goed naar wat je raspt. Alleen de gele buitenkant van de citroen telt, nooit het witte laagje daaronder. Wrijf wat geraspte schil tussen je vingers. Ruik je die scherpe, frisse citrusgeur, dan is het goed. Ruik je weinig, pak dan een andere citroen.

Kies een citroen die stevig aanvoelt en een gladde, egale schil heeft, zonder zachte plekken en zonder kneuzingen. Zo'n citroen rasp je prettig, met vaste, rustige haaltjes.

Sommigen denken dat je net zo goed de hele schil kunt raspen, wit en al, want "dat is toch allemaal citroen". Nee! Dat wit voelt zacht en sponzig aan onder je rasp en ruikt amper naar citroen. Wie toch doorzet, drukt harder om er iets af te krijgen, en dan proef je in je citroentaart plots een vlakke, bittere nasmaak in plaats van die felle, frisse citroengeur die je eigenlijk wilde. Rasp daarom licht, in korte haaltjes, en stop zodra je het wit ziet. Beter een beetje te weinig rasp dan één hap te veel wit.