Dadels

Kijk eerst naar een dadel voordat je erover nadenkt. Die donkere, gerimpelde huid vertelt je iets: zo ziet een dadel eruit die vocht heeft verloren. Voel eraan: een goede dadel is zacht en plakkerig, maar niet hard of uitgedroogd aan de randen. Ruik eraan. Er moet een warme, karamelachtige geur zijn, geen zure of muffe toon. Die laatste wijst op gisting of schimmel; vertrouw je neus en gooi zo'n dadel weg.

Sommige mensen zeggen: hoe witter het laagje aan de buitenkant, hoe meer suiker erbij is gedaan. Nee! Bij veel dadels is dat laagje gewoon de eigen suiker van de vrucht, die tijdens het bewaren naar de oppervlakte kristalliseert. Bij gehakte of verpakte dadels kan dat laagje iets anders zijn; proef het gewoon, en kijk op het etiket als je twijfelt. Door het misverstand dat elk wit laagje nep zou zijn, mijden mensen soms dadels die prima in orde zijn.

Bewaar dadels koel en afgedekt. Zo blijven ze langer goed, al worden ze in de koelkast soms juist iets stugger in plaats van zachter. Eet ze puur, of hak ze fijn en meng ze door het deeg — honderd gram levert flink wat energie, dus gebruik ze met verstand, niet bij handenvol tegelijk.