Խնձորով ֆրիտելե

Խնձորն ընտրիր ոչ շատ հյութալի, այլ խիտ, թթվաբեր տեսակից։ Այն խնձորները, որոնք տաքացնելիս հեշտ են փչանում ու ջուր են բաց թողնում, խմորի տակ ավելի շուտ եփվում են, քան վերարկուն հասցնում է ոսկեգույնանալ։ Եթե տանդ միայն քաղցր ու փափուկ տեսակ կա, ոչինչ, պարզապես կտրի հաստությունը մի փոքր պակասեցրու, որ ներսը ավելի արագ հասունանա։

Ձուն այստեղ երկու գործ է անում՝ դեղնուցը կապում է ճարպ ու հեղուկը, տալիս խտություն, իսկ սպիտակուցը, հարված փրփուրի, օդ է բերում։ Եթե ուզում ես ավելի թեթև ֆրիտելե, սպիտակուցը մի խնայիր, հարիր մինչև կայուն գագաթներ, այլապես խմորի մեջ ընկնելուց հետո անմիջապես նստում է ու փրփուրից ոչինչ չի մնում։

Ալյուրն ու կաթը խմորի կմախքն են, և այստեղ գլխավորը հերթականությունն է՝ քիչ-քիչ ավելացնել, որպեսզի կոշտուկներ չառաջանան։ Եթե խմորը դուրս եկավ շատ թանձր, մի ավելացրու ալյուր ուղղել ցանկանալով, ավելացրու մի գդալ կաթ, քանի որ ալյուրի ավելացումը միայն փոխում է հարաբերակցությունը և ուրիշ խնդիր է ստեղծում։

Վանիլն ու աղը համային հավասարակշռության համար են՝ աղը ոչ թե աղի համար, այլ որ շաքարի քաղցրությունը ավելի ցայտուն զգացվի, իսկ վանիլը փափկացնում է ձվի հոտը, որը հում խմորի մեջ միշտ մի քիչ զգացվում է։

Յուղի քանակի մասին բաղադրատոմսը կոնկրետ չի ասում, քանի որ տապակելու ամանի խորությունից է կախված. հիմնական պայմանը մեկն է՝ յուղը պետք է ծածկի խնձորի օղակը գոնե կեսով, որ երկու կողմից էլ հավասար ստացվի կեղևը։ Բնակարանային վառարանի և կաթսայի պայմաններում 170 աստիճանը ստուգում ես ոչ թե ջերմաչափով պարտադիր, այլ փոքր կաթիլ խմոր գցելով՝ եթե անմիջապես ճայթում ու լողում է մակերեսին, յուղը պատրաստ է։

Չորս հոգու համար այս քանակը ճիշտ է որպես աղանդեր թեյի հետ, ոչ թե որպես հիմնական ուտեստ, ուստի մի փորձիր դրանից ամբողջական նախաճաշ սարքել։ Իսկ համբերությունը այստեղ առանձին բաղադրիչ է. խմորին տրված կես ժամը սառնարանում չես կարող կրճատել՝ ցանկանալով ավելի արագ հասնել տապակելուն, հակառակ դեպքում ամբողջ աշխատանքը նորից ետ է գլորվում։