Փլամքեյք կեռասով

Կարտոֆիլի օսլան այստեղ պատահական բաղադրիչ չէ։ Այն փոխարինում է ալյուրի մի մասին և տալիս է հենց այն թեթևությունը, որը մաքուր ալյուրով խմորին հասանելի չէ. սպունգը ստացվում է ավելի փխրուն, ավելի քիչ «ռետինային»։ Եթե օսլա չկա, կարելի է դիմել եգիպտացորենի օսլային նույն քանակով, սկզբունքը մնում է նույնը՝ մասամբ թեթևացնել ալյուրի գլյուտենային կմախքը։

Հացաթխման փոշին ու վանիլինը նշված են «1 հատ» չափով, ինչը նշանակում է՝ ստանդարտ տոպրակիկ, ոչ թե գրամ ու ոչ թե ձեր աչքաչափը։ Եթե տանը կան միայն մեծ տարաներ, հաշվեք ըստ փաթեթի վրա նշված քաշի՝ սովորաբար 10 գ հացաթխման փոշի և 1–2 գ վանիլին մեկ այսպիսի խմորի համար։

Ձուն պետք է ավելացնել մեկը մեկից հետո, ոչ թե բոլորը մեկանգամից, որովհետև կարագ-շաքար զանգվածը խմում է հեղուկը աստիճանաբար։ Լցրեք ամբողջը մեկանգամից՝ զանգվածը կշերտազատվի, կարագի ճարպը կառանձնանա ջրից, և ոչ մի խառնում հետո արդեն չի հավաքի այն մեկ ամբողջության մեջ։

Թարմ կեռասի փոխարեն, եթե սեզոնից դուրս է, վերցրեք սառեցված հատիկներ, բայց առանց սառեցնելու վերջին պահին հեռացրեք սառնարանից ու թողեք, որ քամվի, հետո նույն կերպ՝ ալյուրով փոշեկալեք։ Չափանիշը մեկն է՝ հյութի ավելցուկ չպետք է մտնի խմորի մեջ, անկախ նրանից՝ հատիկները թարմ են, թե հալեցված։

Պատրաստության նշանը ցուպիկն է, բայց ոչ թե «չոր ցուպիկ» ընդհանրապես, քանի որ կեռասի հյութոտ գրպանների մեջ կպնդելով ցուպիկը միշտ կթվա թաց։ Ստուգեք հենց խմորի հատվածում, ոչ թե հենց մրգի կողքին, և եթե այնտեղ ցուպիկը դուրս է գալիս մաքուր, տորթը պատրաստ է, նույնիսկ եթե ժամացույցը դեռ ասում է 55-րդ րոպեն։

Սառչելուն պետք է համբերել. տաք փլամքեյքը դեռ փխրուն է կառուցվածքով, շրջելիս պարզապես կճաքի կամ կքանդվի։ Սենյակային ջերմաստիճանի ընթացքում օսլան ու ցելյուլոզը վերջնականապես ամրանում են, և միայն այդ ժամանակ տորթը կարող եք ապահով շրջել ափսեի վրա՝ առանց կեռասը հատակում թողնելու։