AI լուսանկարԱղի կարկանդակ ռիկոտայով և սպանախով աերոգրիլում
Շերտավոր խմորով կարկանդակ՝ ռիկոտայի, սպանախի և պարմեզանի միջուկով, պատրաստված աերոգրիլում։
Պիտակները որոշվում են ավտոմատ կերպով՝ ըստ բաղադրիչների, և կարող են սխալ լինել։ Եթե դա ձեզ համար կարևոր է, ստուգեք փաթեթավորումը։
Բաղադրիչներ
- 1 հատ Շերտավոր խմոր (առանց խմորիչի)
- 500 գ Սպանախ թարմ կամ սառեցված
- 250 գ Ռիկոտա
- 1 հատ Ձու
- 80 գ Պարմեզան կարելի է նաև գրանա պադանո
- Ձիթապտղի յուղ մի քիչ
- Շալոտ մանր կտրատած
- Աղ ըստ ճաշակի
- Սև պղպեղ ըստ ճաշակի
- Մշկընկույզ ըստ ճաշակի
- 1 հատ Ձվի դեղնուց քսելու համար, ըստ ցանկության
Քայլեր
Տաքացնել մի քիչ ձիթապտղի յուղ և տապակել մանր կտրատած շալոտը մինչև ոսկեգույն դառնալը։
Ավելացնել սպանախը (թարմ կամ սառեցված) և եփել, մինչև հյութ արտազատվի։
12 րոպեՍպանախից քամել ավելորդ հեղուկը, ապա մանրացնել բլենդերով կամ մանր կտրատել դանակով։
Ամանի մեջ խառնել ռիկոտան ձվի հետ, ավելացնել աղ, սև պղպեղ և մշկընկույզ։
Ավելացնել պարմեզանը և լավ խառնել։
Պատրաստված սպանախը խառնել ռիկոտայի խառնուրդին։
Խմորը թխելու թղթով տեղադրել 20 սմ տրամագծով ձևի մեջ։
Հիմքը ծակոտել պատառաքաղով և վրան դնել ռիկոտայի և սպանախի միջուկը։
Խմորի ծայրերը ծալել՝ ձևավորելով եզրագիծ, և ցանկության դեպքում քսել ձվի դեղնուցով։
Կարկանդակը թխել աերոգրիլում 180 աստիճան ջերմաստիճանում։
30 րոպե
Սա փաստորեն խմորով փակված տորթ է, բայց ոչ քաղցր. սպանախ-ռիկոտայով միջուկը նույն տրամաբանությամբ է աշխատում, ինչ խաշով լոլիկով լցոնած պղպեղը՝ հիմնական բանը խոնավության հետ կարգավորումն է։ Եթե միջուկը թաց թողնես, խմորի հատակը չի թխվի, կմնա հում ու ճզվող։ Ուրեմն ամբողջ հաջողությունը սկսվում է սպանախից, ոչ թե վառարանից։
Ոմանք ասում են՝ սպանախը բավական է մի անգամ տապակել, և այլևս պետք չէ քամել։ Ոչ, որովհետև սպանախը 90%-ից ավելի ջուր է, և նույնիսկ եփելուց հետո նա դեռ պահում է հեղուկի մեծ մասը խցերի մեջ. այն դուրս կգա հետո, ջեռոցում, ուղիղ խմորի մեջ։
Երկրորդ կարևոր կետը՝ հիմքի ծակոտումը։ Շերտավոր խմորը թխվելիս բարձրանում է օդի շերտերով, և եթե հատակը չծակես, գոլորշին հրում է ամբողջ միջուկը դեպի վեր, առաջացնում պղպջակներ ու անհարթություններ։ Պատառաքաղի մի քանի հարված հատակին բավարար է, որ գոլորշին ազատ դուրս գա և հատակը մնա հարթ ու չորացած։
Ռիկոտան այստեղ կապող և փափկացնող տարր է, ոչ թե պահածու պանիր։ Նա ինքնին քիչ աղի է, ուստի աղը, պղպեղը և մշկընկույզը պետք է ավելացնել ուղիղ նրա մեջ, մինչև սպանախը միանա, որտեղ դա արդեն դժվար է հավասարաչափ բաշխել։ Եթե ռիկոտա չկա, վերցրու որևէ փափուկ, թարմ, քիչ աղի պանիր՝ նույն կոնսիստենցիայով, որ ձեռքին մնում է, բայց թափ չի առնում։
Ձուն այստեղ աշխատում է որպես միակցող՝ ջերմության տակ նա մակարդվում է և պահում միջուկը, որ չփլվի կտոր կտրելու ժամանակ։ Առանց ձվի միջուկը կմնա փշուր, իսկ մեկ ձվի չափաբաժինը այս ծավալի համար ճշգրիտ է, ավելին՝ միջուկը կդարձնի ամորֆ ու ջրալի։
Պարմեզանը ոչ միայն համի համար է, այլ նաև չորացնող բաղադրիչ. նրա մեջ ճարպը և աղը քաշում են ավելորդ հեղուկը դեպի իրենց, ինչը նվազագույնի է հասցնում խմորի թաց մնալու ռիսկը։ Գրանա պադանոն աշխատում է նույն մեխանիզմով, ուստի փոխարինումն այստեղ պայմանով է՝ կարծր, հասունացած, աղի պանիր, ոչ թացամածուկ տեսակ։
Շալոտը ընտրված է ոչ պատահական. նրա քաղցրությունը ավելի մեղմ է, քան սովորական սոխի, և թարմության տակ նա չի «կռացնում» սպանախի համը։ Եթե չկա, վերցրու սովորական սոխ, բայց ավելի դանդաղ տապակիր, մինչև նույն ոսկեգույն փափկությունը, այլ ոչ թե մինչև թափանցիկ դառնալը. սա այն պահն է, երբ սոխի դառնությունն արդեն անցել է ցանկացածից, քաղցրությանը։
Աերոգրիլում 180 աստիճանը նշան է, որ օդը արդեն բավական տաք է, որ շերտավոր խմորի յուղի շերտերը սկսեն գոլորշիանալ արագ և հրել շերտերը իրարից, ստեղծելով այն խրթխրթան կառուցվածքը։ Ավելի ցածր ջերմությամբ խմորը ավելի կշեկանա, քան կբարձրանա, հատակը կմնա մեխկած։ Տան վառարանում հետևիր ոչ թե ժամացույցին, այլ երեսին՝ երբ վերևը դառնում է խորը ոսկեգույն և եզրերը՝ ինքնուրույն կանգնած, ուրեմն արդեն պատրաստ է, իսկ 30 րոպեն միայն նվազագույն սահմանն է։
Համբերությունը այստեղ հենվում է հատկապես սպանախի քամելու պահին. մարդիկ հաճախ աշխատասրան անում են, մինչդեռ հենց այստեղ, հեղուկը դուրս հանելու ժամանակ, որոշվում է, թե կարկանդակը կունենա կարկամ հատակ, թե ոչ։
·