Byrek i kripur me gjizë dhe spinaq në airfryerFoto me AI

Byrek i kripur me gjizë dhe spinaq në airfryer

Byrek me gjizë dhe spinaq, i përgatitur në airfryer.

Racione: 4 Gatim 40 min Pjekje
VegjetarianPërmban: gluten, qumësht, arra, vezë
Etiketat përcaktohen automatikisht nga përbërësit dhe mund të jenë të gabuara. Kontrollo paketimin nëse kjo është e rëndësishme për ty.

Përbërësit

Byrek i kripur me gjizë dhe spinaq në airfryer — përbërësit: Brumë me shtresa pa tharm, Spinaq, Gjizë, Vezë, Parmixhano, Vaj
  • 1 copë Brumë me shtresa pa tharm
  • 500 g Spinaq i freskët ose i ngrirë
  • 250 g Gjizë
  • 1 copë Vezë
  • 80 g Parmixhano ose grana padano
  • Vaj ulliri pak
  • Qepë shallot e grirë
  • Kripë sipas shijes
  • Piper i zi sipas shijes
  • Arrmyshk sipas shijes
  • 1 copë E verdhë veze për lyerje, opsionale

Hapat

  1. Ngrohni pak vaj ulliri dhe skuqni qepën shallot të grirë derisa të marrë ngjyrë të artë.

  2. Shtoni spinaqin (të freskët ose të ngrirë) dhe zieni derisa të lëshojë lëngun.

    12 min
  3. Shtrydhni lagështinë e tepërt nga spinaqi, pastaj grijeni me blender ose me thikë.

  4. Në një tas përzieni gjizën me vezën, shtoni kripë, piper të zi dhe arrmyshk.

  5. Shtoni parmixhanon dhe përzieni mirë.

  6. Përzieni spinaqin e përgatitur me masën e gjizës.

  7. Shtrini brumin bashkë me letrën e pjekjes në një tepsi me diametër 20 cm.

  8. Shponi bazën me pirun dhe vendosni mbushjen me gjizë dhe spinaq.

  9. Mbështillni skajet e brumit duke formuar një buzë, dhe nëse dëshironi, lyejeni me të verdhën e vezës të rrahur.

  10. Pjekeni byrekun në airfryer në temperaturën 180 gradë.

    30 min

Ky është një byrek i thjeshtë, i mbështjellë me një brumë të gatshëm me shtresa, mbushur me gjizë e spinaq. Nuk është byreku i vjetër me shumë fletë nga dora, por versioni i shpejtë që shpëton dhe kuzhinat ku nuk ke kohë ose durim të shtrish brumin vetë. Suksesi këtu varet nga dy gjëra: sa të thatë e ke lënë spinaqin dhe sa e ke lënë brumin të marrë ngjyrë nën mbushje.

Spinaqi lëshon ujë kur zihet, dhe ky ujë është armiku i byrekut. Nëse e hedh mbushjen të lagur, brumi nuk piqet poshtë, mbetet i gjelbër e i molisur, dhe gjiza bëhet llom në vend që të mbetet strukturë. Prandaj zihet, shtrydhet fort, pastaj grihet. Kjo nuk është hap zbukurimi, është hapi që vendos nëse byreku del i thatë e i këputur apo i njomur si një sfungjer.

Ngjyra, jo minutat, të thotë kur të nxjerrësh byrekun. Airfryer-i nuk është furrë, ngroh më shpejt dhe nga poshtë e sipër njëkohësisht, kështu që 30 minuta janë vetëm pika nga ku fillon të kontrollosh me sy, jo momenti kur e nxjerr automatikisht. Kur buza e brumit kalon nga e bardhë-krem në kafe të artë dhe sipërfaqja është e thatë në prekje, atëherë është gati.

Qepa shallot skuqet jo për t'u zbutur thjesht, por për të marrë një ëmbëlsi që brumi dhe gjiza nuk e kanë vetë. Shenja është ngjyra: kur kalon nga e bardhë-vjollcë në të artë, qepa është gati, dhe nëse e lë më shumë se kaq, fillon të nxjerrë amëz dhe byreku del me shije të djegur, jo të thelluar. Nëse nuk ke qepë shallot, çdo qepë e njomë bën të njëjtën punë — kriteri është një qepë që zbutet shpejt dhe nuk lë fije të forta pas vetes.

Spinaqi mund të jetë i freskët ose i ngrirë, dhe këtu nuk ka ndryshim dramatik përveç kohës: i ngrirë lëshon ujë më shpejt sepse qelizat i ka të thyera nga akulli. Ajo që nuk ndryshon kurrë është hapi i shtrydhjes — bëje me dorë, në një peshqir të pastër ose me kapak koke, derisa të mos pikojë më. Nëse ke dyshim, shtrydhe edhe një herë, sepse gabimi i tepërt këtu nuk ekziston, por pakësimi i lagështisë po.

Gjiza është shtylla e mbushjes, dhe vezën e ke aty për ta lidhur, që mbushja të mbetet në formë kur e pret, jo të rrjedhë. Parmixhano apo grana padano shtojnë kripë e thellësi që gjiza vetë nuk e ka, por nëse nuk i ke, një djathë i fortë e i kripur, çfarëdo lloji, bën të njëjtën punë — kriteri është forca dhe kripa, jo emri mbi pako.

Arrmyshku këtu nuk është zbukurim ekzotik, është një kundërpeshë e vjetër ndaj djathit yndyror, një mënyrë që kuzhina evropiane e ka gjetur prej kohësh për të prerë rëndesën e gjizës. Nëse nuk e ke, hiqe fare, byreku nuk bie, thjesht mbetet më i drejtpërdrejtë në shije.

Brumi me shtresa pa tharm ngrihet nga avulli, jo nga fermentimi, kështu që mos prit që të fryhet njësoj si brumi me tharm — ai rritet në shtresa, kërcitet, dhe pikërisht për këtë arsye baza shponet me pirun, që avulli të dalë e të mos e ngrejë bazën duke e lënë të papjekur poshtë mbushjes. Të verdhën e vezës mbi buzë e vendos vetëm për ngjyrë, byreku piqet mirë edhe pa të.

Nuk e kam provuar vetë këtë version specifik në airfryer, prandaj nuk shtoj asnjë shenjë tjetër përtej ngjyrës dhe thatësisë së sipërfaqes — këto janë shenjat e përbashkëta të çdo brumi me shtresa, pavarësisht pajisjes. Durimi këtu është në pjesën e parë, te shtrydhja e spinaqit: ai minut shtesë i shtrydhjes vlen më shumë se çdo minutë shtesë në airfryer.

·

Raporto këtë recetë hello@fridge.menu