Dille

Kijk eerst naar de kleur voordat je dille koopt. Fris groen, bijna fluorescerend, dat wil je. Pak een takje tussen je vingers: het moet veren, niet slap over je hand hangen. Ruik er ook aan: dille moet scherp en fris ruiken, een beetje naar anijs, nooit muf of flets.

Thuis moet je er zuinig op zijn, want dille houdt niet van wachten. Zet de stelen in een glas water in de koelkast, of wikkel de bosjes los in vochtig papier. Voel er af en toe aan. Zodra de toefjes slijmerig of slap aanvoelen en de kleur dof wordt, is het tijd om ze weg te gooien.

Nu de misvatting. Sommigen zeggen: hoe langer dille meekookt in de soep, hoe sterker de smaak. Nee! Juist het tegenovergestelde gebeurt. Proef zelf: kook dille een kwartier mee, en aan het einde ruik je nog maar nauwelijks dat scherpe anijsachtige geurtje dat er bij het toevoegen nog zo uitsprong. Die fout zie je overal: mensen gooien de dille er aan het begin in en staan er dan van te kijken hoe weinig ervan overblijft. Voeg haar daarom pas op het laatste moment toe, als het vuur al uitstaat.