Kiwi

Pak een kiwi op en voel eerst. Hij moet net meegeven onder je duim, niet hard als een steen, niet slap als een oude appel. Keihard betekent onrijp, te zacht betekent dat het vruchtvlees binnenin al aan het verweken is. Ruik eraan: een zoete, fruitige geur verraadt dat de vrucht klaar is. Kleur zegt hier weinig: de harige schil verbergt alles, dus je moet voelen en ruiken, niet kijken.

Veel mensen zeggen: kiwi is zuur, dus die hoort niet bij zoete gerechten. Dat klopt maar half. Een rijpe kiwi proef je vooral zoet, met een frisse zweem zuur erdoorheen, en precies dat tikkeltje maakt hem goed bij vet of romig eten, denk aan slagroom of volle yoghurt. Snijd je hem open en proeft hij scherp zuur, terwijl het vruchtvlees nog stevig aanvoelt onder je mes, dan had hij gewoon meer tijd nodig gehad.

Die misvatting leidt tot een typische fout: mensen strooien er standaard overdadig suiker over, of laten hem helemaal weg uit een gerecht waar hij juist frisheid zou brengen. Zonde, want honderd gram kiwi telt maar 65 kcal, en je verliest een ingrediënt dat zoet en fris tegelijk kan zijn, als je hem gewoon de tijd geeft om te rijpen.